I SA/Po 458/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: marzec, maj, lipiec i sierpień 2006r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do wskazania imienia i nazwiska osoby podpisanej pod skargą oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowane na adres wskazany w skardze, zostało po dwukrotnym awizowaniu w dniach: [...] maja 2012r. oraz [...] maja 2012r. pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (k. 30 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania sądowego upłynął zatem z dniem [...] czerwca 2012 r. W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej P.p.s.a.) osoba działająca jako organ obowiązana jest do wykazania swojego umocowania odpowiednim dokumentem. Oznacza to, że zgodnie z cytowanym wyżej przepisem w sprawie niniejszej to na stronie skarżącej ciążył obowiązek wykazania, że podpisująca skargę osoba jest upoważniona do reprezentacji Spółki. Umocowanie do działania powinno nastąpić dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak w zakresie wykazania umocowania osób dokonujących czynności w imieniu strony skarżącej na etapie wstępnego badania skargi, przed nadaniem jej biegu, jest brakiem uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009r. o sygn. I GSK 148/08). W rozpatrywanej sprawie pomimo wezwania skarżąca Spółka w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków skargi. Z akt sądowych rozpatrywanej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w trybie zastępczym. Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Na podstawie art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z przepisów powyższych wynika tzw. fikcja doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia, o jakim mowa w art. 73 § 2 P.p.s.a. Należało zatem przyjąć, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona w dniu [...] czerwca 2012 r., po dwukrotnym awizowaniu, tj. licząc 14 dni od pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej w dniu [...] maja 2012 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem z dniem [...] czerwca 2012 r. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.