I SA/Po 460/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi LW na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną LW pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od postanowienia z dnia [...] o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania podatku dochodowego od osób fizycznych. Zgodnie z wymogami określonymi przez ustawodawcę w art. 173 § 1, art. 175 § 1, art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (jakim jest m.in. odrzucenie przez sąd I instancji skargi na orzeczenie organu administracji publicznej) przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (chyba, że skarżącym jest sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – doradca podatkowy, w sprawach własności przemysłowej – rzecznik patentowy), a także czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, lub w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przedmiotowa skarga została podpisana przez skarżącą, która nie należy do żadnej z podanych wyżej kategorii podmiotów, które mogą samodzielnie sporządzić skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, bez konieczności podpisania jej przez fachowego pełnomocnika. Jeżeli zaś skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., t.j. osobiście przez stronę to stanowi to brak kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 28.01.2004r., sygn. akt FSK 3/04, publ. Monitor Prawniczy 2004, Nr 5, s.202; R.Hauser, M.Wierzbowski Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011r., s.596 i 605). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych powodów niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Nie sporządzenie przez fachowego pełnomocnika skargi kasacyjnej powoduje jej niedopuszczalność i konieczność odrzucenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając w oparciu o art. 178 p.p.s.a. oraz art. 175 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 160 p.p.s.a. i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.