I SA/Po 462/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. G. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia (...) marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. G. na wskazane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia (...) marca 2012 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z dnia (...) stycznia 2012 r., nr (...), w sprawie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 36 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 – w skrócie: u.p.e.a.). W treści powyższej skargi strona wniosła:"(...) o wstrzymanie wykonania trybu egzekucji administracyjnej, do momentu wydania ostatecznych, prawomocnych rozstrzygnięć (art. 23 § 6 oraz art. 54 § 6 u.p.e.a.)". Skarżąca wskazała, że tylko wstrzymanie egzekucji pozwoli jej na realną spłatę zadłużenia, bez konieczności stosowania przymusu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie jest organem egzekucyjnym i nie ma kompetencji do zawieszania postępowania egzekucyjnego. Kompetencja ta przysługuje wyłącznie organowi egzekucyjnemu (art. 34 § 3, art. 56, art. 110p § 3, art. 114d ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015.). Należy bowiem wyjaśnić, że w świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, w skrócie: P.p.s.a.) Sąd administracyjny może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Tym samym udzielenie przez Sąd administracyjny ochrony tymczasowej może odnosić się wyłącznie do sfery prawnej wykonania aktu administracyjnego (w tym wypadku postanowienia w sprawie nałożenia kary pieniężnej), a nie jego faktycznej realizacji w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji. W tym stanie rzeczy wniosek strony nie zasługiwał na uwzględnienie. Z tego względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, Sąd postanowił, jak w sentencji.