I SA/Po 464/04

WyrokWSA w Poznaniu2005-12-21

Skład orzekający: Sylwia Zapalska, Janusz Ruszyński, Katarzyna Nikodem

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy może oprzeć wymiar podatku od nieruchomości na danych z ewidencji gruntów i budynków, nawet jeśli podatnik kwestionuje te dane i domaga się ich weryfikacji w postępowaniu podatkowym?
Ratio decidendi
Organ podatkowy jest zobowiązany oprzeć wymiar podatku od nieruchomości na danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, która stanowi urzędowe źródło informacji. Jeśli podatnik kwestionuje dane zawarte w ewidencji, powinien najpierw wystąpić o ich korektę do właściwego organu (starosty), a nie domagać się jej w postępowaniu podatkowym. Dopóki dane w ewidencji nie zostaną zmienione w odrębnym postępowaniu, organ podatkowy nie może zmienić podstawy opodatkowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wymiaru podatku od nieruchomości dla J.B. za rok 2003. Wójt Gminy dokonał wymiaru podatku, opierając się na danych z ewidencji gruntów, które różniły się od danych wykazanych przez podatniczkę w deklaracji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję Wójta w mocy, wskazując, że dane ewidencyjne są podstawą wymiaru podatku. J.B. złożyła skargę do WSA, kwestionując przyjętą powierzchnię gruntu i domagając się jej weryfikacji.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Janusz Ruszyński as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem /spr./ Protokolant: st.sekr.sąd.Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...]r. oddala skargę. /-/ K. Nikodem /-/ S. Zapalska /-/ J. Ruszyński Decyzją nr [...] z dnia [...]r. Wójt Gminy uchylił w całości decyzję z dnia [...]r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości J.B. i dokonał wymiaru podatku od nieruchomości za [...]r. w kwocie [...]zł. Organ wskazuje, że podatniczka złożyła deklarację na podatek od nieruchomości za [...]r dopiero w dniu [...]r., w której oświadczyła, że jest właścicielem gruntów o powierzchni [...]m2, budynków mieszkalnych o powierzchni [...]m2 i pozostałych budynków o powierzchni [...]m2. W latach poprzednich podatniczka składała deklaracje na podatek od nieruchomości, jednak wykazywała w nich różne powierzchnie budynków i gruntów. W związku z rozbieżnościami wynikającymi ze składanych deklaracji, w dniu [...]r. Urząd Gminy zwrócił się do Starostwa Powiatowego – Wydziału Geodezji i Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami o podanie aktualnej powierzchni działki [...]. Starostwo Powiatowe przesłało aktualny wypis rejestru gruntów dla działki nr [...], z którego wynika, że właścicielem działki jest J.B., jest to teren zabudowy mieszkalnej o powierzchni [...]ha. Otrzymana informacja posłużyła organowi podatkowemu do dokonania wymiaru podatku od nieruchomości, przyjmując za podstawę opodatkowania powierzchnie budynków zgodnie ze złożoną deklaracją, natomiast powierzchnię gruntu ujawnioną w ewidencji gruntów. Od powyższej decyzji J.B. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym kwestionuje przyjętą do wymiaru podatku od nieruchomości powierzchnię gruntów. Odwołująca wskazuje, że w złożonej deklaracji wykazała istniejący stan faktyczny. Potwierdza, że zarówno akt notarialny jak i ewidencja gruntów wskazują, że jest właścicielem gruntu o powierzchni [...]ha, jednakże Urząd Gminy doprowadził w [...] r. do nielegalnego wydzielenia działki [...] o powierzchni [...]m2 na rzecz Urzędu Gminy. Zdaniem odwołującej Urząd Geodezyjny poprzez fałszowanie mapek i wpisów w rejestrze gruntów doprowadził, że J.B. oraz jej dzieci utraciły łącznie [...]m2 gruntów. Wymierzając podatek od [...]ha organ poświadcza nieprawdę. Podatniczka domaga się dokonania pomiarów geodezyjnych przez biegłego geodetę sądowego, sprawdzenia wszystkich dokumentów, które doprowadziły do podziału macierzystej działki nr [...] na działki [...] i [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy w części uchylającej własną decyzję z dnia [...]r. nr [...], w pozostałej części utrzymało decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ podatkowy wymierzył podatek zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podstawę opodatkowania dla gruntów, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 31, ze zm.) stanowi ich powierzchnia. Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086, ze zm.) podstawę wymiaru podatku od nieruchomości stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z ewidencją gruntów J.B. jest właścicielką nieruchomości oznaczonej nr [...], o powierzchni [...]ha. Podniesione przez podatniczkę okoliczności nie mogą stanowić podstawy uchylenia decyzji pierwszej instancji w zakresie wymiaru podatku od nieruchomości. Jeśli natomiast kwestionuje powierzchnię gruntu strona może dochodzić sprostowania danych w rejestrze gruntów w trybie przewidzianym w ustawie prawo geodezyjne i kartograficzne. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu [...]r. W skardze wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy. Skarżąca podnosi, że organ podatkowy nie uwzględnił danych zawartych w złożonej deklaracji. Ponownie wskazuje, że jest właścicielką gruntu o powierzchni [...]m2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w toku postępowania, wypisu z rejestru gruntów, J.B. w roku [...] była właścicielką nieruchomości gruntowej działki nr [...] w L. o powierzchni [...]ha. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2002 r. nr 9 poz. 84, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawą opodatkowania dla gruntów jest jej powierzchnia. Zgodnie z art. 21 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. z 2000 nr 100, poz. 1086, ze zm.) podstawą wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji dla organów podatkowych w postępowaniach w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. Organy podatkowe mogą oprzeć się wyłącznie na danych zawartych w ewidencji gruntów. Jeśli skarżąca kwestionuje zawarte dane w ewidencji, winna najpierw wystąpić o korektę danych do właściwego organu (starosty), do kompetencji którego należy m.in. weryfikacja danych ewidencyjnych. Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454). Wniosek strony skarżącej o weryfikacje danych skierowany do organu podatkowego nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ Wójt Gminy nie jest organem uprawnionym do dokonywania pomiarów działki w celu jej opodatkowania, jak również spowodowania zmian w ewidencji gruntów. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 czerwca 2003 r. sygn. Akt I SA/Po 1920/02 oddalił skargę J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...]r. Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku, że dopóki skarżąca nie wykaże, że stan gruntów podlegających opodatkowaniu jest inny i to w drodze odrębnego postępowania przed organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów, dopóty Wójt Gminy nie będzie mógł zmienić podstawy opodatkowania. Strona nie podjęła żadnych czynności, które spowodowałyby ewentualną weryfikację danych zawartych w ewidencji gruntów. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) /-/ K. Nikodem /-/ S. Zapalska /-/ J. Ruszyński AR

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło