I SA/Po 471/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-07-13

Skład orzekający: Stanisław Małek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożony w piśmie zawierającym sprzeciw od zarządzenia referendarza, może zostać uwzględniony, jeśli strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że pismo skarżącej, zawierające sprzeciw od zarządzenia referendarza, należy potraktować jako sprzeciw połączony z wnioskiem o przywrócenie terminu. Skoro skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, powołując się na swoją niewiedzę w zakresie liczenia terminów oraz konstytucyjną zasadę prawa do sądu, sąd postanowił przywrócić jej termin do złożenia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżąca A. Ł. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą rozłożenia na raty zaległości podatkowych. Została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni. Wniosła o przyznanie prawa pomocy, ale wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania z powodu przekroczenia terminu. Skarżąca złożyła sprzeciw, wskazując na swoją niewiedzę w zakresie liczenia terminów jako przyczynę uchybienia.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ł. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. oraz w podatku od towarów i usług za maj, lipiec - października 2008r. postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. /-/ Stanisław Małek Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą A. Ł. rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. oraz w podatku od towarów i usług za maj, lipiec - października 2008r. Zarządzeniem z dnia (...) doręczonym (...), skarżąca została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi w wysokości (...) zł, pod rygorem jej odrzucenia. W dniu (...) A. Ł. wniosła o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z (...) doręczonym (...) referendarz sądowy pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania, z uwagi na przekroczenie 7 - dniowego terminu do jego złożenia. Od zarządzenia referendarza skarżąca złożyła w ustawowym terminie sprzeciw. Wskazała, iż przekroczenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy spowodowane było jej niewiedzą, "wysyłając wniosek liczyła bowiem 7 dni roboczych" od dnia otrzymania wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87). Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest przede wszystkim brak winy w uchybieniu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności stanowi bowiem konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła wprawdzie sprzeciw od zarządzenia referendarza w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, wskazała jednak jednocześnie okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu do złożenia tego wniosku. W ocenie Sądu pismo skarżącej należało więc potraktować jako sprzeciw, zawierający wniosek o przywrócenie terminu. Mając na uwadze wskazane przez skarżącą argumenty dotyczące jej niewiedzy w zakresie liczenia terminów, okoliczność, iż nie prowadziła ona faktycznie działalności gospodarczej, jak również konstytucyjną zasadę prawa do sądu, należało uznać, iż uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji. /-/ Stanisław Małek

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło