I SA/Po 471/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2011r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. T. na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika został doręczony skarżącej w dniu 28 czerwca 2012r. Wbrew temu pouczeniu skarżąca pismem z dnia 3 lipca 2012r. (data nadania 4 lipca 2012r.) wniosła, na powyższe postanowienie, skargę kasacyjną, którą sporządziła i podpisała osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie, w myśl art. 175 p.p.s.a., osoby wymienione w tym przepisie, a więc: adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy, sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych występujący jako strona postępowania lub będący przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podnieść trzeba, iż z treści skargi kasacyjnej, jak i z akt administracyjnych i sądowych, nie wynika, aby skarżąca należała do określonego w art. 175 p.p.s.a. kręgu podmiotów uprawnionych do sporządzenia tego sformalizowanego środka zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna. Uznać zatem należy, że pismo procesowe skarżącej z dnia 3 lipca 2012r., choć zatytułowane "Skarga kasacyjna", nie spełnia wymogów prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. czyni taką skargę niedopuszczalną, na podstawie art. 178 w zw. z art. 160 i art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. Na marginesie zauważyć należy, że dla skarżącej – po odrzuceniu skargi, a przed wniesieniem sporządzonej przez nią osobiście skargi kasacyjnej – postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 czerwca 2012r. został ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik w osobie adwokata, który może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślenia także wymaga, iż postanowienie Sądu z dnia 25 czerwca 2012r. odrzucające skargę z powodu nie uiszczenia w ustawowym terminie wpisu, nie mogło mieć i nie miało żadnego wpływu na rozpoznanie złożonego przez skarżącą w dniu 31 maja 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy i wydanie przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 26 czerwca 2012r. Zaznaczyć bowiem należy, iż do czasu prawomocnego zakończenia sprawy strona ma prawo aktywnie uczestniczyć w postępowaniu w celu obrony swoich praw i interesów.