I SA/Po 474/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi DJ J i WJ decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2007 r. postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącym kwotę [...] ([...]) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...], skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata HR wnieśli skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...], pełnomocnik skarżących cofnął skargę , wnosząc o zwrot wpisu sądowego . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej w skrócie: "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie pełnomocnik skarżących skutecznie cofnął skargę wniesioną na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd rozpoznając złożone przez stronę skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.