I SA/Po 475/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego pismem z dnia [...] lutego 2016 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P., którą to utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] ustalającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając wniosek w tym zakresie pełnomocnik skarżącej podniósł, że wykonanie zaskarżonego aktu może narazić wnioskodawczynię na znaczną szkodę i wywołać trudne do odwrócenia skutki, z uwagi na fakt nieposiadania oszczędności i związany z tym brak możliwości zapłaty podatku bez konieczności zaciągania kredytu lub sprzedaży nieruchomości. Zaznaczono również, że ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji przez Sąd nie pomoże w odzyskaniu utraconej nieruchomości czy też w spłacie wysokich odsetek od pożyczki. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. odmówił wstrzymania wykonania poddanej sądowej kontroli decyzji. W ocenie organu ogólnikowe argumenty, nie poparte jakimikolwiek dowodami odnośnie sytuacji materialnej skarżącej nie pozwalają ocenić czy zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". Co więcej w orzecznictwie wskazuje się również, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu [tak: postanowienie NSA z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I FZ 332/14, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca w sposób przekonujący nie wywiodła zaistnienia przesłanek warunkujących wydanie zgodnego z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia. Skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonego aktu – nakładającego obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł – może narazić skarżącą na wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Powyższe wymaga przedstawienia dokumentów, które pozwolą na rzetelne ustalenie sytuacji majątkowej i finansowej strony skarżącej, w tym wielkości całego majątku. W niniejszej sprawie twierdzenia wnioskodawczyni w zakresie zmierzającym do wykazania, że wykonanie objętego skargą aktu może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków są gołosłowne na skutek nie poparcia ich żadnego rodzaju dowodami. W aktach sprawy brak jest ponadto dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby dokonanie przez Sąd samodzielnej oceny czy sytuacja majątkowa wnioskodawczyni w połączeniu z wykonaniem wynikającego z zaskarżonej decyzji obowiązku doprowadziłaby w rzeczywistości do wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.