I SA/Po 48/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: oddalić wniosek. W skardze z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano na zaistnienie ryzyka wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, jakie zaistnieją w razie jej wykonania. Zdaniem strony skarżącej decyzja jest wydana z naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do jej uchylenia. Tymczasem opiewa na bardzo wysoką kwotę i jej wykonanie realnie spowodować może utratę przez podatnika możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Jej wykonanie będzie bowiem wiązać się z zajęciem i zbyciem w drodze egzekucji majątku podatnika. W takiej sytuacji przywrócenie stanu poprzedniego, po uchyleniu wadliwej decyzji, nie będzie już możliwe. Jest to uzasadnione również faktem, że organ dokonał wpisu hipoteki na nieruchomościach skarżącego. W razie wykonania decyzji, majątek ten zostanie zbyty, a po uchyleniu decyzji nie wystąpi możliwość przywrócenia stanu pierwotnego (str. 25 skargi - k. 25 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm., dalej: "P.p.s.a.") zgodnie, z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie (uprawdopodobnienie) przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania skutków, o których mowa w przywołanym przepisie. Podkreślić przy tym należy, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Akcentuje się także, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających powyższe przesłanki. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04 niepubl.). Na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W badanej sprawie skarżący nie uzasadnił przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. Przede wszystkim nie wykazano sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, że wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody, nie podano nawet w przybliżeniu wysokości mogącej powstać szkody. Uzasadnienie wniosku sprowadza się głównie do ogólnych wywodów oraz zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji. Sąd wyjaśnia również, że same obawy skarżącego dotyczące utraty możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, czy skutków ewentualnej egzekucji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżący do wniosku nie dołączył dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji finansowej oraz majątkowej, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu. Na marginesie zauważyć należy, że niniejsze postępowanie jest postępowaniem wpadkowym, a merytoryczne zarzuty podniesione przez skarżącego wobec zaskarżonej decyzji zostaną rozpatrzone przez Sąd przy wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.