I SA/Po 482/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku MW o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi MW na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. MW, reprezentowany przez adwokata, pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wraz ze skargą wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, że nie otrzymał zawiadomienia o awizowaniu przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wyjaśnił także, że o fakcie wydania i doręczenia zastępczego w.w decyzji w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej dowiedział się w dniu [...], kiedy to doręczono mu pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Pismo to było odpowiedzią na jego wniosek o doręczenie decyzji organu odwoławczego celem zaskarżenia jej do sądu administracyjnego. We wniosku skarżący podkreślił, że nie otrzymał decyzji ostatecznej ani bezpośrednio ani poprzez awizo. Zaznaczył, że odbiera adresowaną do niego korespondencję, a w razie nieobecności na bieżąco sprawdza, czy nie pozostawiono dla niego awiza. W piśmie z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej poinformował podatnika, że przesyłka pocztowa zawierająca decyzję ostateczną z dnia [...] została nadana na adres do doręczeń MW za pośrednictwem Poczty Polskiej. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana w dniach [...], oraz oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym, jednakże nie została podjęta w terminie. Ze względu na niepodjęcie przesyłka ta została zwrócona do nadawcy w dniu [...]. We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący oświadczył, że w okresie [...] tj w czasie " awizacji" przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora izby Skarbowej przebywał stale pod adresem wskazanym w postępowaniu podatkowym jako adres do doręczeń. W tym okresie nie znalazł w skrzynce na listy – mimo regularnego przeglądania – jakiegokolwiek awiza, które dotyczyłoby przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, a w przypadku przywrócenia terminu do złożenia skargi, o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi. Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 P.p.s.a. terminie. W przedmiotowej sprawie moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do daty otrzymania pisma Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], które doręczono skarżącemu w dniu [...], z którego wynika, że decyzja organu II instancji została jemu doręczona w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem nie ulega wątpliwości, że strona dochowała siedmiodniowego terminu na złożenie niniejszego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że razem z wnioskiem o przywrócenie terminu strona dopełniła czynności, dla której termin został ustanowiony. Zarówno w nauce prawa jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, publ. w Internecie na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2004 r., FZ 93/04, niepubl.). Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo. Akcentuje się również, że przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, a w szczególności takiej staranności należy oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która uniemożliwia wyręczenie przez inną osobę, powódź, pożar. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", LEX 2013, wyd. V). Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki wymienione w art. 87 p.p.s.a. Strona nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W szczególności nie uprawdopodobniła swoich twierdzeń o braku zawiadomień o awizowaniu przesyłki. W ocenie Sądu ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji związanej z doręczeniem decyzji wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca decyzję była dwukrotnie awizowana w dniach [...], oraz oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym, jednakże nie została podjęta w terminie. Data stempla pocztowego wskazuje, że przedmiotowa przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu [...]. Z powyższego wynika zatem, że poczta podjęła wszelkie czynności, dokonując jednocześnie niezbędnych zapisów na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Podkreślenia wymaga, że na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi i nie można przenosić ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. Kwestionując prawidłowość działania operatora pocztowego skarżący winien wszcząć na poczcie postępowanie reklamacyjne w celu zweryfikowania podjętych przez operatora pocztowego czynności związanych z doręczeniem przesyłki. W świetle przedstawionych okoliczności, za niewiarygodne uznać trzeba twierdzenia o braku awizowania przesyłki pocztowej zawierającej sporną decyzję. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że w sprawie nie zostały przedstawione okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. Wobec tego, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji postanowienia.