I SA/Po 482/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MW na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić MW wpis sądowy od skargi w wysokości [...] ([...]). Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżoną decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w całości i określił MW wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie [...]. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, pismem z dnia [...] wniósł skargę na w.w decyzję. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł m.in. o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Terminy oblicza się wg przepisów prawa cywilnego, przy czym, jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że skarga została złożona z przekroczeniem terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja doręczona została w sposób zastępczy przewidziany w art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) w dniu [...], a więc termin do złożenia skargi mijał z dniem [...]. Z adnotacji na kopercie i z druku potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę awizowano dwukrotnie, po raz pierwszy w dniu [...], po raz drugi w dniu [...] [por. karta nr [...] akt sądowych]. Z druku potwierdzenia odbioru wynika, że z powodu niemożności doręczenia przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym, zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Skarżący wprawdzie w skardze stwierdził, że przesyłka nie była jemu awizowana, jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobnił tego twierdzenia. Nie wykazał, aby składał jakieś reklamacje, bądź skargi na funkcjonowanie placówki pocztowej lub pracę doręczyciela. Wobec powyższego, z uwagi na okoliczność, że skarga złożona została w dniu [...] uznać należy, iż uchybiono obowiązującemu terminowi na złożenie skargi i z tego względu skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwrócić należy stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.