I SA/Po 487/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia lub odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej z tytułu podatku od spadków i darowizn postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. /-/ V. Mielcarek Wpis sądowy od skargi wynosi [...]. W.A. pismem z dnia 30 maja 2010r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Następnie złożyła sporządzony w dniu 12 lipca 2010r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Otrzymuje od byłego męża alimenty w wysokości [...]. Otrzymuje również pomoc z MOPR na wydatki celowe. Miesięczne wydatki to czynsz w wysokości [...], prąd [...], gaz [...], PZU [...], lekarstwa [...], wyżywienie [...]. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Posiada mieszkanie o pow. [...] oraz we współwłasności z byłym mężem mieszkanie o pow. [...]. Pismem z dnia 19 lipca 2010r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W. A. w odpowiedzi z dnia 30 sierpnia 2010r. zwróciła się o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i jednocześnie złożyła pismo uzupełniające wniosek o przyznanie prawa pomocy, które nie było podpisane. Kolejnym pismem z dnia 8 września 2010r. skarżąca przedłożyła podpisany wniosek. Skarżąca oświadczyła, że w 2009r. nie uzyskiwała dochodów. Nie posiada kont bankowych ani lokat. Nie uzyskuje dochodu z pracy dorywczej i sezonowej. Od maja 2010r. wynajmuje garaż, za który otrzymuje [...] miesięcznie. Wydatki wnioskodawczyni wynoszą ok. [...], przy czym czynsz ok. [...], zaległość czynszowa ok. [...], prąd [...], gaz [...] zł, PZU [...], leki [...], telefon komórkowy [...], środki czystości [...], żywność [...]. Skarżąca podała, że zaległość czynszową będzie spłacać do grudnia 2010r. Nie posiada samochodu osobowego. Przy rozwodzie nie został przeprowadzony podział majątku. Wnioskodawczyni załączyła zeznanie podatkowe za 2008r., z którego wynika, że uzyskała dochód w wysokości [...]. Załączyła także zaświadczenie MOPR w P. z dnia 26 lipca 2010r., z którego wynika, że korzystała z pomocy opieki społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 października 2010r. sygn. akt I SA/Po 487/10 przywrócił termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 ustawy). Art. 246 § 1 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje : 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z argumentacji skarżącej wynika, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych. Zauważyć bowiem należy, że wnioskodawczyni jest osobą samotną, nie pracuje, otrzymuje alimenty od byłego męża, otrzymuje także świadczenia z MOPR w P.. Nadto z informacji skarżącej z dnia 5 października 2010r. wynika, że jest osobą schorowaną, cierpi na trwające co najmniej od trzech lat nawracające zaburzenia depresyjne wymagające powtarzającego się leczenia szpitalnego, które uniemożliwiają jej nawet przez kilka tygodni normalne funkcjonowanie, z tego powodu ponosi również koszty zakupu lekarstw. Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji. /-/ V.Mielcarek