I SA/Po 494/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w zabudowanej nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skargowej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia 24 stycznia 2011r. określającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] od przychodu uzyskanego w dniu 28 maja 2004r. z odpłatnego zbycia udziału w wysokości 5975/10000 w części w zabudowanej nieruchomości położonej w K.. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę na powyższą decyzję, domagając się uchylenia jej w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nadto pełnomocnik zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik podniósł iż skarżąca prowadzi działalność gospodarczą wymagającą ciągłych nakładów finansowych i która jest głównym źródłem jej dochodów. Egzekucja kary pieniężnej pozbawi ją płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością. Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w wyżej cytowanym przepisie. Jak wynika z wniosku skarżącej prowadzi ona nadal działalność gospodarczą, która wymaga ponoszenia przez nią ciągłych nakładów finansowych. Działalność ta stanowi główne źródło dochodu skarżącej. Egzekucja kary pieniężnej w tak znacznej wysokości może pozbawić skarżącą płynności finansowej i uniemożliwić jej pokrywanie bieżących i niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością. W konsekwencji sytuacja taka może doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Okoliczności wskazane przez pełnomocnika skarżącej zdaniem Sądu wypełniają przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych sytuacja, w której potencjalna egzekucja należności podatkowych w sytuacji materialnej skarżącej mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia oraz że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej a w konsekwencji utrata przez skarżącą jednego źródła jej utrzymania (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2010r., III SA/Gl 924/10, Legali, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004r., FZ 136/04), stanowi przesłankę z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie wyżej cytowanego przepisu oraz art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. kk