I SA/Po 498/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi XA i XB – A P.P.H.U. Spółka Cywilna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za styczeń 2011 r., zobowiązań podatkowych za miesiące od lutego 2011 r. do maja 2013 r. oraz ustalenia dodatkowych zobowiązań podatkowych za miesiące od maja 2011 r. do maja 2013 r.; postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wnieśli skargę na opisaną w sentencji decyzję w której zamieścili wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji organu I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony. To z kolei oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymywanie wykonania orzeczenia jest uzasadnione (tak: NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). To na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. W niniejszej sprawie skarżący w ogóle nie uzasadnili, w jaki sposób wykonanie decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Przede wszystkim nie wskazali konkretnych okoliczności, z których wynika, że aktualna sytuacja finansowa spółki, w której są wspólnikami, jest trudna. Tymczasem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Skarżący powinni bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188), czego skarżący w rozpatrywanej sprawie nie uczynili, a sąd nie miał obowiązku działania z urzędu i wyręczania ich. Skarżący nie przedłożyli też żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych. W konsekwencji na podstawie zawartych we wniosku ogólnikowych stwierdzeń, sąd nie mógł uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.