I SA/Po 500/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej postanawia: zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu uznające za nieuzasadniony zarzut w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej. Zarówno w postępowania administracyjnym jak i w skardze skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżącego zasadne jest zawieszenie postępowania, bowiem niekonstytucyjność w/w przepisu jest w chwili obecnej przedmiotem rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny, w postępowaniu zainicjowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z kolei organ odwoławczy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie śledztwo wszczęto w dniu [...] grudnia 2011r. i dnia [...] lutego 2012 r. zostało zawieszone. Jak wyjaśnił organ, wszczęte [...] grudnia 2011 r. postępowanie karne dotyczy zobowiązania podatkowego, będącego przedmiotem niniejszej sprawy wobec czego zaistniała przesłanka zawieszenia biegu terminu przedawnienia i tym samym zarzut przedawnienia zobowiązania należało uznać za bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W dniu 5 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: czy art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? (por. postanowienie NSA o sygn. I FSK 525/10 – strony internetowe Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach – www.cbois.nsa.gov.pl). W tych okolicznościach Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. P 30/11 i dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270).