I SA/Po 504/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata FK o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi JB na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – adwokatowi FK tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Skarżący JB pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Następnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił dla skarżącego adwokata (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił go od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji). Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata FK. Pismem z dnia [...], doręczonym w dniu [...] [karta nr [...] akt sądowych] Sąd powiadomił adwokata FK, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla JB. Pismem z dnia [...] adwokat FK wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i podniósł zarzuty dotyczące podstawy wymiaru podatku oraz zapisu w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę Powiatowego. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] na rozprawie stawił się adwokat FK, który oświadczył, że wnosi i wywodzi jak w skardze i piśmie procesowym. Wskazał, że organ podatkowy naruszył prawo w zakresie prowadzonego postępowania. W ocenie skarżącego rejestry budziły uzasadnione wątpliwości, zatem organ podatkowy powinien zweryfikować je z odpisem na podstawie których dokonano zmian w ewidencji. Skarżący wielokrotnie takie żądanie składali. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że nie zostały one pokryte w żadnej części [por. karta nr [...] akt sądowych]. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę JB na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. Przedmiotem zaskarżenia jest podatek od nieruchomości za 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], sygn. [...] ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę [...]. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę obliczoną na podstawie § 8. Przepis § 8 pkt 1) rozporządzenia stanowi, że opłaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: do 500 zł – 60 zł. Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie pisma procesowego z dnia [...] i reprezentowanie skarżącego przed sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik na rozprawie w dniu [...] wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zostało pokryte w żadnej części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości [...]. W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi FK tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. a) w zw. z § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.