I SA/Po 506/11

PostanowienieWSA w Poznaniu2011-09-07

Skład orzekający: sędzia WSA Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, po tym jak organ administracji uchylił własną decyzję w trybie autokontroli, skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Organ administracji, który uwzględnił skargę w całości w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), powoduje, że skarga traci swój merytoryczny byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd umarza postępowanie. Stronie skarżącej przysługuje zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą stwierdzenia wygaśnięcia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, Dyrektor Izby Skarbowej, działając w trybie autokontroli, uchylił własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ wniósł o umorzenie postępowania. Skarżący cofnął skargę. Sąd umorzył postępowanie i zasądził zwrot kosztów.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 07 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 257 zł (słownie : dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, z uwzględnieniem kwoty 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, przekazując skargę Sądowi, poinformował o wydanej w dniu [...] lipca 2011 r. decyzji nr [...], w której na mocy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej : p.p.s.a) w trybie autokontroli uchylił w całości własną decyzję, będącą przedmiotem skargi, oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P.[...]., i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania (decyzja - k. 13 akt sądowych). Jednocześnie organ wniósł o umorzenie postępowania. Skarżący pismem z dnia [...] lipca 2011 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi na decyzję z dnia [...] maja 2011 r. (k. 20 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wydanie przez organ decyzji w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych na mocy § 2 ust. 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zalicza się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 240 zł. Ponadto do niezbędnych kosztów postępowania należy również zaliczyć kwotę 17 zł, obejmującą opłatę skarbową. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło