I SA/Po 509/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) WSA Barbara Koś Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005r. sprawy ze skargi [...] w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie dotyczącej obciążenia kosztami postępowania celnego o d d a l a s k a r g ę /-/B. Koś /-/M. Lorych-Olszanowska /-/T.M. Geremek Dyrektor Izby Celnej, postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. działając na podstawie art. 228 § 1 pkt. 2 i art. 236 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137 z 1997 r. poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (t.j. Dz.U. nr 75 z 2001 r. poz. 802 z późn. zm.) skierowanym do Agencji Celnej "[...]" w R. - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że wskazanym wyżej postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego , obciążył stronę kosztami postępowania celnego w sprawie towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. Postanowienie to było skierowane do Firmy Handlowej [...] Import-Eksport P. B. oraz do przedstawiciela pośredniego Agencji Celnej "[...]" z R.. Pismem z dnia [...] r. J.C. w imieniu Agencji Celnej "[...]" złożył zażalenie na to postanowienie, zaś do pisma dołączono kserokopię pełnomocnictwa udzielonego J.C. do reprezentowania Agencji Celnej "[...]" przed organami celnymi, organami podatkowymi i egzekucyjnymi. Pełnomocnictwo to zostało potwierdzone za zgodność z oryginałem przez doradcę podatkowego J.C.. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej stwierdził niedopuszczalność zażalenia złożonego przez J.C. na postanowienie z dnia [...] r. obciążające Agencję Celna "[...]" kosztami postępowania celnego. J.C. odebrał powyższe postanowienie w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. Agencja Celna "[...]" wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego podnosząc, że zostało ono wniesione w terminie przez jej pełnomocnika tj. J.C.. Zdaniem Agencji Celnej uzyskała ona informację o uznaniu przez Dyrektora Izby Celnej niedopuszczalności zażalenia w dniu [...] r. z chwilą otrzymania postanowienia z dnia [...] r. i do tego dnia była przekonana, że środek odwoławczy został wniesiony skutecznie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 236 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Jak to wynika z akt prowadzonego postępowania, postanowienie organu celnego I instancji z dnia [...]r. w przedmiocie obciążenia strony kosztami postępowania w sprawie ustalenia wartości celnej towaru zostało jej skutecznie doręczone w dniu [...] r. Przedmiotowe postanowienia stało się, zatem ostateczne w dniu [...] r. natomiast zażalenie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. tj. z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W skardze do sądu administracyjnego Agencja Celna "[...]" wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego z prawem. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że organ odwoławczy zakwestionował umocowanie pełnomocnika Agencji do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] r. dlatego wydał postanowienie o niedopuszczalności środka zaskarżenia. W skardze na to postanowienie zarzucono organowi celnemu że kwestionując umocowanie pełnomocnika, nie dopełnił obowiązku wezwania strony w trybie art.169 § 1 Ordynacji podatkowej do uzupełnienia złożonego podania, naruszając tym samym przepisy tej ustawy. Organ celny skoro uznał za nieskutecznie udzielone pełnomocnictwo J.C., winien był wezwać do uzupełnienia braków pozostającą w sprawie stronę - Agencję Celną "[...]" i dopiero w razie nie uzupełnienia braków, mógł postanowić o pozostawieniu środka odwoławczego bez rozpoznania, jako niedopuszczalnego. Zdaniem skarżącej Agencji Celnej postanowienie stwierdzające uchybienie wskazanemu terminowi jest niesłuszne, ponieważ po raz pierwszy zażalenie zostało wniesione przez pełnomocnika w terminie natomiast powtórnie zostało złożone z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Jakkolwiek organ odwoławczy nie przychylił się do wniosku strony o przywrócenie przedmiotowego terminu, to jednak Agencja zwróciła się zgodnie z pouczeniem o ponowne rozpoznanie sprawy. Tym samym wydane postanowienie jest przedwczesne i niesłuszne gdyż złożenie podania jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia jest zgodne z art.162 § 2 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, podkreślając, że merytoryczne rozpatrzenie zażalenia z dnia [...] r. złożone w imieniu Agencji Celnej "[...]" przez J.C. było niemożliwe nie powodu uchybienia terminu ale niedopuszczalności z przyczyn podmiotowych. Z tego względu wniosek strony z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie organu celnego I instancji był nieuzasadniony i podlegał oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie bowiem do treści art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie które wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej tego postanowienia. Z niespornych okoliczności niniejszej sprawy wynika natomiast, że postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie obciążenia strony kosztami postępowania celnego z dnia [...] r. doręczono jej skutecznie w dniu [...] r. w związku z czym termin do wniesienia zażalenia biegł dla strony do dnia [...] r., w którym to dniu postanowienie to stało się ostateczne. W terminie wskazanym wyżej zażalenia strona nie wniosła. Wprawdzie - jak to podniesiono wyżej - zażalenie wniósł J.C. wskazany przez stron jako jej pełnomocnik, jednakże w odrębnym postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia [...] r. zażalenie to zostało uznane za wniesione przez osobę nieuprawnioną. W dniu [...] r. strona wniosła zażalenie na przedmiotowe postanowienie (z dnia [...] r.), a zatem już po upływie ustawowego 7 dniowego terminu, z oczywistym uchybieniem tego terminu. Stosownie do treści art.162 § 1 Ordynacji podatkowej razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Z brzmienia powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że strona winna uprawdopodobnić brak własnej winy w uchybieniu temu terminowi. Z okoliczności ujawnionych w sprawie zwłaszcza z wniosku strony o przywrócenie chybionego terminu nie wynika, aby przesłanka określona w powołanym wyżej przepisie została spełniona. W szczególności przesłanki takiej nie może stanowić powoływanie się przez stronę na to, iż była ona przeświadczona o tym, że postępowanie odwoławcze jest w toku, ponieważ już pismem z dnia [...] r. organ celny I instancji informował stronę skarżąca o nieskutecznym umocowaniu pełnomocnika do jej reprezentowania. Jak to wskazano wyżej z uwagi na fakt, iż organ odwoławczy nie uznał skuteczności pełnomocnictwa J.C., brak było również podstaw do przywrócenia uchybionego terminu na wniosek strony. W myśl zaś art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Skoro zaś uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia było oczywiste, organ odwoławczy zasadnie stwierdził ten fakt zaskarżonym postanowieniem. Z tych względów w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku. /-/B. Koś /-/M. Lorych-Olszanowska /-/T.M. Geremek za nieobecnego sędziego /-/B. Koś