I SA/Po 51/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym skargi Spółki "A" w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w P. /-/ W.Zygmont Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. wydał w dniu [...]09.2005r. postanowienie nr [...], w którym określił na kwotę [...]zł wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Spółki "A" w L. na podstawie tytułu wykonawczego, obejmującego nie uregulowane należności spółki w podatku od towarów i usług za IV/2005r. Spółka "A" w zażaleniu wystąpiła o uchylenie tego postanowienia i zwrot kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami. Podniosła zarzuty naruszenia art. 9, art. 10 i art. 124 k.p.a. stwierdzając brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, a także art. 26 § 5 i art. 64 § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia [...]11. 2005r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji uznając, iż zarzucana wadliwość nie powoduje nieważności postanowienia. W kwestii doręczenia spółce kserokopii stwierdził, że ani art. 109 k.p.a., ani inny przepis prawa nie warunkuje jakoby doręczenie bankom zawiadomień o zajęciu za pomocą, faksu, nie mogło rodzić skutków doręczenia korespondencji. Spółka "A" w skardze domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu egzekucyjnego a także zasądzenia od Dyrektora Izby Skarbowej w P. kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu podtrzymała zarzut naruszenia art. 9, art. 10 i art. 124 k.p.a. Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia [...]01.2006r. nr [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) oraz art. 64 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005r. Nr 229 poz. 1954 ) - po uwzględnieniu w całości skargi postanowił uchylić zaskarżone postanowienie , uchylić poprzedzające je postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. i orzec o zwrocie pobranych przez organ egzekucyjny kosztów egzekucyjnych wraz z odsetkami. Przyjął, że skuteczne doręczenie zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego dokonane zostało w dniu 22.07.2005r., a skoro wpłata zaległości miała miejsce w dniach 20 i 21.07. 2005r., przeto należność w trybie egzekucji została pobrana bezzasadnie. Spółka "A" pozostawiła bez odpowiedzi zapytanie sądu z dnia 23.01.2006r., czy w związku z wydanym powyżej postanowieniem cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym podlegało umorzeniu albowiem przestał istnieć przedmiot sprawy. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem z chwilą wydania postanowienia w ramach autokon-troli przestał istnieć przedmiot sprawy. Uchylając postanowienie zaskarżone i wydane w pierwszej instancji, organ odwoławczy orzekł w sposób ostateczny w sprawie przez jej rozstrzygnięcie co do istoty, nakazując zwrot pobranych przez organ egzekucyjny kosztów egzekucyjnych wraz z odsetkami. Wydając w zaistniałej sytuacji postanowienie o umorzeniu postępowania na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.), sąd miał obowiązek z urzędu, orzec o kosztach sądowych należnych skarżącemu. Zamieszczona w tytule działu V rozdziale I p.p.s.a formuła "zwrot kosztów postępowania między stronami" uprawnia sąd do przyjęcia, że dotyczy ona, tak jak art. 200 p.p.s.a., kosztów postępowania (art. 205 p.p.s.a.), a nie tylko kosztów sądowych (art. 211 p.p.s.a.). Jednakże skarżący nie wykazał, by poniósł jakiekolwiek koszty sądowe, o których zasądzenie wnosił w skardze. Z tych powodów na podstawie powołanych przepisów orzekł sąd jak w sentencji postanowienia. /-/W. Zygmont