I SA/Po 514/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont as.sąd. WSA Roman Wiatrowski (spr.) Protokolant: sekr. sąd Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. sprawy ze skargi T.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [..] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie restrukturyzacji należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. oraz odmowy restrukturyzacji należności w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego T.P. kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; /-/ R.Wiatrowski /-/S.Zapalska /-/ W.Zygmont I SA/Po 514/06 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] października 2002 r. T.P. zwrócił się do Urzędu Skarbowego z prośbą o restrukturyzację należności w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. w wysokości [...] zł. Urząd Skarbowy, po zapoznaniu się z treścią wniosku w dniu [...] 2002 r. wydał decyzję, którą umorzył postępowanie wszczęte ww. wnioskiem jako bezprzedmiotowe z uwagi na to, iż zgłoszone do restrukturyzacji zobowiązanie powstało w wyniku dokonania czynności mających na celu obejście przepisów prawa. Od ww. decyzji Podatnik wniósł w dniu [...] grudnia 2002 r. odwołanie do Izby Skarbowej. Wobec zaskarżonej decyzji Strona wniosła zarzut naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych oraz zasady demokratycznego państwa prawa. Strona wskazała jednocześnie na sprzeczność między uzasadnieniami decyzji organów I i Il instancji w sprawie określenia wysokości przedmiotowych zaległości. Izba Skarbowa w dniu [...] 2003 r. wydała decyzję, którą zaskarżoną decyzję organu I instancji utrzymała w mocy. Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu (obecnie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 19 maja 2005 r. sygn. akt ISA/Po1328/03 uchylił decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] 2003r. wskazując, że organy podatkowe wadliwie zastosowały przepisy o umorzeniu postępowania, utożsamiając przyczyny bezprzedmiotowości z oceną zasadności żądań strony. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...]decyzję, którą uchylił decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2002 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja wydana została w wyniku wadliwego zastosowania przepisu o umorzeniu postępowania, utożsamiając przyczyny bezprzedmiotowości z oceną zasadności żądań strony nie znajdujących podstaw w stanie faktycznym i prawnym sprawy. Naczelnik Urzędu Skarbowego po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w dniu [...] wydał decyzję, którą umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w odniesieniu do kwoty [...] zł, z uwagi na wygaśnięcie w tym zakresie zobowiązania przed dniem złożenia wniosku o restrukturyzację, w odniesieniu natomiast do pozostałej kwoty zgłoszonej do restrukturyzacji wniosek załatwił odmownie. Od ww. decyzji strona reprezentowana przez pełnomocnika wniosła w dniu [...] stycznia 2006 r. odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej podnosząc zarzut naruszenia art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz.U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zm.; dalej ustawa o restrukturyzacji) oraz zarzuty z art. 120, 121, 122, 127. 180 i 210 §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn.zm.; dalej: Ordynacja podatkowa) Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] wydał decyzję uchylającą zaskarżone rozstrzygnięcie organu restrukturyzacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ odwoławczy uznał, iż postępowanie dowodowe nie zostało przeprowadzone w dostateczny sposób. W szczególności Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że organ restrukturyzacyjny nie zwrócił się do właściwego organu o udostępnienie akt stanowiących podstawę wydania decyzji określającej zobowiązanie zgłoszone do restrukturyzacji. Dyrektor Izby Skarbowej uznał, iż organ restrukturyzacyjny nie dokonał samodzielnej, wnikliwej analizy dowodów celem wyjaśnienia czy zgłoszone do restrukturyzacji zobowiązanie powstało w wyniku działań mających na celu obejście przepisów prawa podatkowego czy też stanowiło jedynie umniejszenie podstawy opodatkowania. W konsekwencji uznano, iż postępowanie w przedmiocie restrukturyzacji zgłoszonych przez stronę zaległości podatkowych winno zostać ponownie przeprowadzone z pełną wnikliwością oceny materiału dowodowego, stanowiącego podstawę określenia przedmiotowego zobowiązania. Wskazano, iż organ restrukturyzacyjny, przy podejmowaniu ponownego rozstrzygnięcia, winien w pierwszej kolejności zwrócić się do organu, który określił przedmiotowe zobowiązanie, o udostępnienie akt celem wyjaśnienia czy przedmiotowe zaległości objęte wnioskiem o restrukturyzację określone zostały w związku z dokonaniem czynności mających na celu obejście przepisów prawa podatkowego, czy stanowiły jedynie umniejszenie podstawy opodatkowania. Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że muszą być to samodzielne ustalenia organu restrukturyzacyjnego, a nie jedynie ustalenia skonkretyzowane w decyzji określającej przedmiotowe zobowiązanie. Na kasacyjną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] strona zastępowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji postawiono zarzut naruszenia art. 233§2 Ordynacji podatkowej. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia jest wyjątkiem od merytorycznego rozpoznania sprawy i jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo też przeprowadził je tylko w nieznacznej części. Tymczasem, jak podkreśla strona skarżąca, organ II instancji po raz kolejny nie rozpatrzył merytorycznie wniosku, pomimo, że postępowanie toczy się blisko cztery lata. W ocenie strony skarżącej ewentualne niezałączenie akt wymiarowych nie uzasadnia wydania decyzji kasacyjnej. Podana przez organ II instancji przyczyna wydania decyzji kasacyjnej ma charakter pozorny i stanowi przykład unikania zajęcia stanowiska merytorycznego. Skarżący konkluduje, że organ II instancji sam mógł żądać akt wymiarowych i ostatecznie zakończyć sprawę. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. W opinii organu odwoławczego postępowanie wyjaśniające wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości i w konsekwencji istniały podstawy do zastosowania art. 233§2 Ordynacji podatkowej ,a nie jak sugeruje skarżący art. 229 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej na podstawie analizy treści decyzji określającej zgłoszone do restrukturyzacji zobowiązanie, nie było można należycie wyjaśnić czy owe należności powstały w związku z obejściem przepisów prawa, czy też jedynie stanowiły umniejszenie podstawy opodatkowania. Pismem procesowym z dnia [...] listopada 2006r. skarżący wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji organów podatkowych I i II instancji. Postawiony w piśmie procesowym wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji strona skarżąca uzasadnia tym, że organy podatkowe, z urzędu, nie uwzględniły przedawnienia należności. Strona skarżąca wywodzi, iż postępowanie restrukturyzacyjne dotyczy zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996r., którego termin płatności mijał 30 kwietnia 1997r. W przedmiotowej sprawie, zdaniem strony, ocena przedawnienia zobowiązania podatkowego, winna być dokonana z punktu widzenia ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (tekst jednolity Dz.U. z 1993r., Nr 108, poz. 486 z późn.zm. dalej: ustawa o zobowiązaniach podatkowych) , a w szczególności art. 30 tej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 30 ust.3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, przedłużenie terminu przedawnienia nie może być większe, niż dalszy 5 lat. W przedmiotowej sprawie, bieg terminu przedawnienia miał, w opinii strony skarżącej, rozpocząć się w dniu [...] sierpnia 2001r., kiedy to został doręczony stronie tytuł wykonawczy i dokument zajęcia wynagrodzenia za pracę. W konsekwencji strona skarżąca uważa, iż bieg terminu przedawnienia zakończył swój bieg z upływem dnia [...] sierpnia 2006r. W odpowiedzi na powyższe zarzuty Dyrektor Izby Skarbowej, pismem procesowym z dnia [...] listopada 2006r. podzielił pogląd skarżącego, zgodnie z którym w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajduje art. 30 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Organ odwoławczy zanegował stwierdzenie skarżącego, iż zgłoszone do restrukturyzacji zobowiązanie uległo przedawnieniu z dniem [...] 08.2006r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na treść art. 14 ust.3 ustawy o restrukturyzacji, który stanowi, że bieg terminu przedawnienia płatności należności ulega zawieszeniu na okres od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust.1 tej ustawy W piśmie procesowym Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że przeciągające się postępowanie przed organem pierwszej instancji związane jest ze stosowaniem przepisów Wspólnot Europejskich. Dyrektor zaznacza, że z dniem akcesji Polski do Unii Europejskiej restrukturyzacja zgłoszonych do restrukturyzacji zaległości podatkowej może nastąpić jedynie przy zachowaniu przepisów prawa wspólnotowego dotyczących pomocy publicznej. W konsekwencji Dyrektor Izby Skarbowej wywodzi, że organ I instancji w celu rozstrzygnięcia sprawy zobowiązany jest zastosować przepisy prawa krajowego i wspólnotowego dotyczące pomocy publicznej na restrukturyzację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sądy Administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu sądowo- administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej decyzji, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie w odniesieniu do wszystkich podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów. Stan faktyczny, dotyczący przebiegu postępowania restrukturyzacyjnego, prawidłowo ustalony przez Dyrektora Izby Skarbowej w zaskarżonej decyzji, nie pozostaje kwestią sporną. Wnioskiem z dnia [...] października 2002 r. T.P. zwrócił się do Urzędu Skarbowego o restrukturyzację należności w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. w wysokości [...] zł. Urząd Skarbowy wydał w dniu [...] 2002 r. decyzję, którą umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o restrukturyzację, jako bezprzedmiotowe z uwagi na to, iż zgłoszone do restrukturyzacji zobowiązanie powstało w wyniku dokonania czynności mających na celu obejście przepisów prawa. Od ww. decyzji podatnik wniósł w dniu [...] grudnia 2002 r. odwołanie do Izby Skarbowej. Izba Skarbowa w dniu [...] wydała decyzję , którą zaskarżoną decyzję organu I instancji utrzymała w mocy. W dniu [...] kwietnia 2003 r. na ww. decyzję strona wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 19 maja 2005 r. sygn. akt ISA/Po1328/03 uchylił decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] 2003 r., wskazując, że organy podatkowe wadliwie zastosowały przepisy o umorzeniu postępowania, utożsamiając przyczyny bezprzedmiotowości z oceną zasadności żądań strony. Po otrzymaniu ww. wyroku Dyrektor Izby Skarbowej, wydał w dniu [...] decyzję na mocy której uchylił decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2002 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja wydana została w wyniku wadliwego zastosowania przepisu o umorzeniu postępowania, utożsamiając przyczyny bezprzedmiotowości z oceną zasadności żądań strony nie znajdujących podstaw w stanie faktycznym i prawnym sprawy. Naczelnik Urzędu Skarbowego po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w dniu [...] wydal decyzję, którą umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w odniesieniu do kwoty [...] zł. z uwagi na wygaśnięcie w tym zakresie zobowiązania przed dniem złożenia wniosku o restrukturyzację, w odniesieniu natomiast do pozostałej kwoty zgłoszonej do restrukturyzacji wniosek załatwił odmownie. W tak ustalonym stanie faktycznym kwestią sporną pozostaje zagadnienie, czy Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233§2 Ordynacji podatkowej, mógł po raz kolejny przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, powołując się na konieczność dokonania ustaleń, na podstawie akt sprawy wymiarowej, czy objęte wnioskiem o restrukturyzację zaległości, określone zostały w związku z dokonaniem czynności mających na celu obejście przepisów prawa podatkowego, czy też stanowiły jedynie umniejszenie podstawy opodatkowania. Odrębnym spornym zagadnieniem pozostaje natomiast to, czy zaległości objęte wnioskiem o restrukturyzację uległy przedawnieniu. Rozpoczynając badanie prawidłowości rozstrzygnięcia od sprawdzenia trafności zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego, zarzut ten należy uznać za nieuzasadniony. Na wstępie zauważyć należy, że bezsporne pozostaje w sprawie, że bieg terminu przedawnienia rozpoczął się od [...] 01.1998 a następnie został przerwany w skutek pierwszej czynności egzekucyjnej w dniu [...] 08.2001r. Prawidłowo w tej sytuacji, w odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że bieg terminu przedawnienia zaczął biec na nowo z dniem [...] 08.2001r. Podzielić należy również pogląd organu odwoławczego, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma art. 14 ust.3 ustawy z dnia 30.08.2001r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych ( Dz.U. Nr 155, poz. 1287 z późn.zm; dalej: ustawa o restrukturyzacji). Zgodnie z tym z przepisem bieg terminu przedawnienia płatności należności objętych restrukturyzacją ulega zawieszeniu na okres od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 tej ustawy. Natomiast z art. 12 ust.1 ustawy o restrukturyzacji, postępowanie restrukturyzacyjne wszczyna się w dniu wpływu wniosku do właściwego organu restrukturyzacyjnego. W przedmiotowej sprawie wniosek o restrukturyzację należności w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r., został złożony w dniu [...] października 2002 r., natomiast decyzja o zakończeniu restrukturyzacji nie została nadal wydana. Wobec powyższego bieg terminu przedawnienia należności T.P. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996r. uległ zawieszeniu w dniu [...]10.2006r. i nadal pozostaje zawieszony. W konsekwencji zarzut przedawnienia należności objętych restrukturyzacją należy uznać za nieuzasadniony. Skład Sądu rozpatrującego przedmiotową sprawę uznał natomiast inny, podnoszony przez stronę zarzut, iż organ odwoławczy naruszył art. 233§2 Ordynacji podatkowej, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w oparciu o akta sprawy wymiarowej. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Na podstawie art.6ust.4 ustawy o restrukturyzacji nie podlegają restrukturyzacji min. zaległości podatkowe określone w decyzji właściwego organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - jeżeli zaległości te określone zostały w związku z dokonywaniem czynności prawnych mających na celu obejście przepisów podatkowych. Z treści tego przepisu wynika w sposób jednoznaczny, iż o istnieniu ustawowej negatywnej przesłanki uwzględnienia wniosku o restrukturyzację przesądza treść decyzji jaka zapadła w toku podatkowego postępowania wymiarowego. W tym bowiem postępowaniu dochodzi do ustalenia stanu faktycznego, z którego wynika czy zaległości podatkowe określone zostały w związku z dokonywaniem przez podatnika czynności prawnych mających na celu obejście przepisów podatkowych (podobnie NSA w wyroku z dnia 14.09.2004r. FSK 459/04, publ. LEX nr 171742) Organ restrukturyzacyjny oceniając czy zachodzi, określona art. 6 ust. 4 ustawy o restrukturyzacji, przesłanka wyłączająca restrukturyzację, nie przeprowadza postępowania dowodowego z akt sprawy, będących materiałem dowodowym na podstawie, którego dokonano ustaleń zawartych w decyzji wymiarowej, ale opiera się na dokonanych już w sprawie ustaleniach zawartych właśnie w decyzji wymiarowej. Należy również zwrócić uwagę, że w wydanym w rozpatrywanej sprawie wyroku z dnia 19 maja 2005r., sygn. akt. I S.A./Po 1328/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. nakazał uwzględnienie ustaleń dokonanych w decyzji wymiarowej nakazując organom podatkowym dokonanie "... wnikliwej analizy decyzji wymiarowej w zakresie podatku dochodowego za rok 1996 w kontekście przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (...) w szczególności jednoznacznie wyjaśnić czy zaległości objęte wnioskiem o restrukturyzację określone zostały w związku z dokonaniem czynności mających na celu obejście przepisów i orzec o meritum sprawy." Zauważyć należy, że wyrażona w art.153 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ; dalej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) norma stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Należy zatem podkreślić, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy był związany poglądem co do oceny prawnej i dalszego postępowania wskazanym w wyroku z dnia 19 maja 2005r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie I S.A./Po 1328/05. Wyrok ten nie został przez Dyrektora Izby Skarbowej wzruszony w trybie skargi kasacyjnej. Z powyższego wynika, że organ odwoławczy, zaskarżoną decyzją z dnia [...] niewłaściwie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, nakazując organowi I instancji przeprowadzenie postępowania dowodowego w oparciu o akta sprawy wymiarowej , a nie oparł się na ustaleniach zawartych w decyzji wymiarowej. Zalecenia organu odwoławczego, przekazującego sprawę do ponownego rozpatrzenia, co do dalszego prowadzenia postępowania mają istotne znaczenie dla właściwego rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ organ podatkowy pierwszej instancji pozostanie nimi związany. Jeżeli zalecenia te nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach prawa to wówczas nieuchronnie doprowadzą do rozstrzygnięcia niezgodnego z prawem. Wobec powyższego w ponownie przeprowadzonym postępowaniu Dyrektor Izby Skarbowej, zobowiązany jest, na podstawie decyzji wymiarowej, rozstrzygnąć czy prawidłowo organ podatkowy I instancji, odmownie załatwił wniosek strony dotyczący restrukturyzacji uznając, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą wskazane art. 6ust. 4 ustawy o restrukturyzacji przesłanki. Jeżeli Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że po akcesji Polski do Unii Europejskiej, wydanie decyzji o warunkach restrukturyzacji może nastąpić jedynie z uwzględnieniem przepisów prawa wspólnotowego dotyczącego pomocy publicznej, to powinien wskazać organowi podatkowemu pierwszej instancji na konieczność zastosowania tych przepisów, a nie kierować sprawę do ponownego rozpatrzenia nakazując dokonywanie ustaleń w sposób naruszający treść art. 6 ust. 4 ustawy o restrukturyzacji. Oceniając ponownie decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2005r., Dyrektor Izby Skarbowej zobowiązany jest oprzeć się na ustaleniach decyzji wymiarowej w sprawie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. w celu rozstrzygnięcia czy zaległości objęte wnioskiem o restrukturyzację określone zostały w związku z dokonywaniem czynności prawnych mających na celu obejście przepisów podatkowych. Ewentualne przekazanie sprawy przez organ I instancji będzie możliwe tylko wówczas, jeżeli przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części będzie konieczne ze względu na konieczność zastosowania obowiązujących, po akcesji do Unii Europejskiej, przepisów prawa krajowego i wspólnotowego dotyczących pomocy publicznej. W tym przypadku Dyrektor Izby Skarbowej winien jednak wskazać organowi I instancji, które konkretnie przepisy z zakresu pomocy publicznej mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie i w jakie czynności organ I instancji powinien podjąć w celu wypełnienia ich norm. Z tych też względów , wobec naruszenia przez organy podatkowe prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów prawa procesowego, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy należało orzec jak w pkt1 sentencji wyroku na podstawie art.145 §1 pkt1 lit.a) i c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ R.Wiatrowski /-/S. Zapalska /-/ W. Zygmont