I SA/Po 519/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. sprawy na posiedzeniu niejawnym ze skargi J. S.j i T.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Małgorzata Bejgerowska Pismem z dnia 22 kwietnia 2009 r. J. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że egzekwowanie określonego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł mogłoby zagrozić sytuacji finansowej spółki, a w dalszej konsekwencji egzystencji współwłaścicieli i ich rodzinom, co w świetle wskazanych w skardze uchybień byłoby wysoce niesprawiedliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wykonanie aktu administracyjnego, określającego zobowiązanie podatkowe, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest więc wystarczające samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Przy czym twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 2, Komentarz, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/040). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób. Powtarzając ogólnie przesłanki zawarte w powołanym powyżej przepisie, skarżący nie uprawdopodobnili bowiem jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub spowodowania konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się z bankructwem lub stratami dla skarżących i ich rodzin. W oparciu o posiadane dane nie sposób określić czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżących, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawców wstrzymanie wykonania danego aktu jest uzasadnione. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być ocena ewentualnych uchybień organów podatkowych, stąd Sąd nie jest uprawniony, na obecnym etapie, odnieść się do podnoszonej przez skarżących okoliczności "źle ustalonego podatku". W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w istocie skarżący nie uwiarygodnili, iż wykonanie zaskarżonej decyzji organu podatkowego, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r., spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skoro zatem wniosek nie został należycie uzasadniony, a z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w oparciu o treść art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Małgorzata Bejgerowska