I SA/Po 521/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R W o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną orzekającą o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. /-/V. Mielcarek Wpis sądowy od skargi wynosi [...]. RW złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od koszów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że jest zadłużony w bankach, jego skromne wynagrodzenie zostało zajęte przez komornika i wobec tego nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Oświadczył, że nie pozostaje z innymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym, jest osobą samotną, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów, z prac dorywczych uzyskuje od [...] do [...], z umowy zlecenia [...]. Jest zadłużony w bankach na kwotę około [...]. Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy R W w odpowiedzi z dnia [...] podał, że nie składał zeznań rocznych podatkowych za [...], gdyż nie uzyskiwał żadnych dochodów. Nie posiada kont bankowych, nie ma samochodu, nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych. Posiada zaległości w bankach, przy czym z tytułu poręczeń w wysokości [...], do spłaty ma zadłużenie na karcie kredytowej w wysokości [...]. Na wyżywienie, koszty leczenia i kupno lekarstw przeznacza od [...]. Środki finansowe uzyskuje z prac dorywczych. Wnioskodawca mieszka u matki, która jest na emeryturze. Matka ponosi opłaty za media. Z informacji skarżącego udzielonych do akt sprawy o sygn. akt [...] wynika, że matka ma [...]. Wniosek skarżącego o udzielenie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (por. art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy). W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji. /-/V. Mielcarek