I SA/Po 521/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...] oraz o zawieszenie postępowania zakończonego powyższą decyzją w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o orzeczeniu o odpowiedzialności członka zarządu spółki akcyjnej za zaległości w podatku od towarów i usług postanawia : 1. odmówić wstrzymania wykonania decyzji, 2. odmówić zawieszenia postępowania podatkowego /-/ Małgorzata Bejgerowska Pismem z dnia [...] R. W. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o orzeczeniu o odpowiedzialności członka zarządu spółki akcyjnej za zaległości w podatku od towarów i usług. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, zainicjowanym wspomnianą skargą, jest zatem decyzja organu odwoławczego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję pierwszoinstancyjną w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o orzeczeniu o odpowiedzialności R. W. jako członka zarządu spółki akcyjnej za zaległości w podatku od towarów i usług. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...], którą orzeczono o odpowiedzialności wyżej wymienionego - jako członka zarządu - za zaległości podatkowe spółki i która, według organów podatkowych, jest decyzją ostateczną. Formułując ten wniosek skarżący nie podniósł żadnej z przesłanek, które w jego ocenie uzasadniałyby wstrzymanie wykonania tego aktu. Dodatkowo skarżący wniósł o zawieszenie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...], którą orzeczono o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego niniejszą skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Artykuł 61 § 3 zdanie 3 rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów (tylko aktów), wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wobec powyższego w razie wniesienia skargi na decyzję wydaną w trybie nadzwyczajnym dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym (W. Ryms, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2003, s. 55). Użyty w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrot: "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 P.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga (...). W związku z tym, treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w I instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym (...) (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze, 2006, wyd. II). Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, że dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu wskazanego we wniosku przez R. W., a mianowicie decyzji wydanej przez organ podatkowy w postępowaniu zwykłym, tj. decyzji, mocą której orzeczono o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Wniosek powyższy nie został jednak przez stronę uzasadniony. Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Przy czym twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób. Nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie, skarżący nie uprawdopodobnili bowiem jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji merytorycznej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub spowodowania konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się z bankructwem lub stratami dla skarżącego i jego rodziny. Z uwagi na brak danych nie sposób określić czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżącego, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania danego aktu jest uzasadnione. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być ocena ewentualnych uchybień organów podatkowych, stąd Sąd nie jest uprawniony, na obecnym etapie, odnieść się do podnoszonej przez skarżącego okoliczności ewentualnych wadliwości zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w istocie skarżący nie uwiarygodnił, iż wykonanie ostatecznej decyzji organu podatkowego w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki za zaległości podatkowe, spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skoro zatem wniosek nie został należycie uzasadniony, a z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w oparciu o treść art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego, podkreślić należy, że Sąd administracyjny, zgodnie z art. 3 P.p.s.a., dokonuje zatem kontroli legalności działań administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest natomiast uprawniony do decydowania o toku postępowania prowadzonego przez organy podatkowe, a dodatkowo postępowanie to (w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe) nie jest przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Na mocy przepisów Rozdziału 9 P.p.s.a. Sąd posiada kompetencje do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, a nie prowadzonego przez organy. Wobec braku podstaw do zawieszenia postępowania podatkowego, działając w oparciu o treść art. 131 P.p.s.a. /-/ Małgorzata Bejgerowska