I SA/Po 530/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o nadanie klauzuli wykonalności na pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 530/16 oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu klauzulowym w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r., uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, mocą której wymierzono K. G. karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem, a także zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 3 marca 2017 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata, wystąpił do Sądu o: nadanie klauzuli wykonalności na pkt II wyroku WSA w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2016 r., zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu klauzulowym oraz o stwierdzenie prawomocności ww. wyroku i jego doręczenie wraz ze stwierdzoną prawomocnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie: "P.p.s.a.") do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Rozpoznając wniesiony przez pełnomocnika skarżącego wniosek z dnia 3 marca 2017 r. w pierwszej kolejności wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, której zakres określony został w art. 3 § 2 P.p.s.a. i stosują środki określone w tej ustawie oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, a także spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). Stosowanie do art. 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne normowane jest przepisami powołanej ustawy. Przepisy procedury cywilnej znajdują tym samym zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie w takim zakresie, w jakim przewidują to regulacje P.p.s.a. W realiach niniejszej sprawy szczególnego podkreślenia wymaga, że przepisy P.p.s.a. nie regulują kwestii orzekania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności wyrokowi wydanemu przez sąd administracyjny. Stosownie do art. 169 P.p.s.a. sąd administracyjny stwierdza jedynie prawomocność swoich orzeczeń, przy czym dokonuje tego po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego na wniosek strony lub w związku ze zwrotem akt administracyjnych sprawy organowi administracji publicznej. Wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego następuje zatem po stwierdzeniu przez ten sąd prawomocności orzeczenia na podstawie art. 169 P.p.s.a., przy czym na mocy art. 286 § 1 P.p.s.a. odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności sąd przesyła jedynie organowi administracji publicznej. Należy ponadto zwrócić uwagę, że orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w P.p.s.a. Mając na względzie powołane wyżej przepisy Sąd stwierdza, że orzeczenie o zwrocie kosztów powoduje powstanie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy skarżącym a organem, który jest stosunkiem cywilnoprawnym. Roszczenie o zwrot kosztów sądowych podlega zatem egzekucji sądowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 101. - w skrócie: "K.p.c."). Jak wynika z treści art. 777 § 1 pkt 1 K.p.c. prawomocny wyrok sądu administracyjnego jest tytułem egzekucyjnym, który zgodnie z art. 776 K.p.c., po nadaniu mu klauzuli wykonalności stanowi podstawę egzekucji, co do zwrotu kosztów zasądzonych w sądowo-administracyjnym postępowaniu. Na mocy art. 781 § 2 K.p.c. tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu administracyjnego nadaje klauzulę wykonalności sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. W przypadku zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów sądowych będzie to zatem sąd rejonowy właściwy według siedziby organu. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że orzeczenie w przedmiocie nadania wyrokowi lub jego części klauzuli wykonalności nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji, do kompetencji sądu administracyjnego nie należy także zasądzanie kosztów postępowania klauzulowego i przesłanie stronie odpisu wyroku opatrzonego klauzulą wykonalności. Z tego też powodu wniosek skarżącego w części dotyczącej nadania klauzuli wykonalności na pkt II wyroku WSA w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2016 r. oraz zasądzenia kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu klauzulowym, jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu. Ponadto należy wskazać, że postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. Sąd stwierdził, że wyrok z dnia 7 grudnia 2016 r. jest prawomocny od dnia 7 lutego 2017 r., a odpis tego wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 marca 2017 r., zostanie pełnomocnikowi doręczony po uzupełnieniu, w zakreślonym terminie, opłaty kancelaryjnej należnej od tego wniosku. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.