I SA/Po 534/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowe postępowania w zakresie żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – dalej: "k.p.a.", w związku art. 17 § 1 i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) - dalej: "u.p.e.a.", umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. "X": sp. z o.o. w [...] (dalej: "spółka") w zakresie żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w oparciu o przepis art. 35 § 1 u.p.e.a. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wobec spółki została wszczęta egzekucja w związku z brakiem zapłaty kary pieniężnej wymierzonej decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...]. Wszczęcie egzekucji nastąpiło zgodnie z art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a. w dniu [...] stycznia 2014 r., tj. z dniem doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego nr [...]. W oparciu o tytuł wykonawczy organ egzekucyjny Dyrektor Izby Celnej w [...] zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, tj. w Banku [...] S.A. w [...] (zawiadomienie nr [...]). Spółka w zarzucie w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego zamieściła wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, w oparciu przepis art. 35 § 1 u.p.e.a. Zarzut spowodował wydanie postanowienia z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] zawieszającego postępowanie egzekucyjne. Dyrektor Izby Celnej jako organ egzekucyjny, przystąpił do rozpoznania zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tego tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]. Następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], uznał za nieuzasadniony ten zarzut. Pomimo zatytułowania podania jako "zarzut" i przywołania w jego treści przepisu art. 35 § 1 u.p.e.a. nie może ono skutkować zawieszeniem prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Z powyższych względów brak jest możliwości merytorycznego rozpoznania podania z dnia [...] lutego 2014 r. w zakresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne podlega umorzeniu wtedy, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] postanowieniem dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 18, art. 35 § 1 u.p.e.a. w związku z zażaleniem spółki, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając niniejsze postanowienie organ odwoławczy przedstawił następujące ustalenia. Dyrektor Izby Celnej w [...] w związku z nieuregulowaniem kary pieniężnej wymierzonej decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] wystawił w dniu [...] stycznia 2014 r. tytuł wykonawczy nr [...]. Organ egzekucyjny Izby Celnej w [...] w oparciu o tytuł wykonawczy zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem ("[...]" S.A. w [...] - zawiadomienie nr [...] w dniu [...] stycznia 2014 r. zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności i zobowiązanej spółce wraz z odpisem tytułu wykonawczego). Spółka, wniosła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W zarzutach wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego zarzucając nieistnienie obowiązku, niedopuszczalność egzekucji, z uwagi na fakt, że spółka wniosła skutecznie odwołanie od decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], w oparciu o przepis art. 35 § 1 pkt 1, art. 56 § 1 pkt 5, § 3, § 4 u.p.e.a. zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], a kolejnym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], uznał za nieuzasadniony zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tegoż tytułu wykonawczego. Spółka w piśmie złożonym w dniu [...] lutego 2014 r. a zatytułowanym "Zarzut do tytułu wykonawczego" zarzuciła niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, z uwagi na niekonstytucyjność art. 89 § 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych (dalej: "u.g.h."). W związku z powyższym wniosła o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, a następnie o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Celnej w [...] wskazanym na wstępie niniejszego uzasadnienia postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. w zakresie żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w oparciu o przepis art. 35 § 1 u.p.e.a., prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że zarzut w postępowaniu egzekucyjnym stanowi środek zaskarżenia wyłącznie na etapie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia tytułu wykonawczego. Zgłoszenie zarzutów na podstawie art. 33 pkt 1- 7, 9 i 10 u.p.e.a. zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu. Spółka złożyła zarzuty, których wniesienie skutkowało wydaniem niezaskarżonego do organu II instancji postanowienia na podstawie art. 35 § 1 pkt 1, art. 56 § 1 pkt 5, § 3, § 4 o zawieszeniu postępowanie egzekucyjne prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]. Organ egzekucyjny wyjaśnił, że w późniejszych etapach postępowania zobowiązanemu (po upływie terminu o którym mowa w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.) nie przysługuje uprawnienie do składania kolejnych zarzutów. Może natomiast składać inne wnioski przewidziane w u.p.e.a. W dacie złożenia podania o zawieszenie postępowania omawiane postępowanie egzekucyjne było zawieszone na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a. Ponadto podanie z dnia [...] lutego 2014 r. nie mogło stawiać skutecznie kolejnych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Pomimo nazwania pisma jako "zarzut" i przywołania w jego treści art. 35 § 1 u.p.e.a. nie mogło ono skutkować zawieszeniem postępowania. Dyrektor Izby Celnej w [...], z uwagi na to że postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów z dnia [...] stycznia 2014 r. nie zostało zaskarżone i stało się ostateczne, postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] podjął uprzednio zawieszone postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] i dokonał próby zastosowania środków egzekucyjnych w postaci zajęć praw majątkowych stanowiących wierzytelności z rachunków bankowych u dłużników zajętych wierzytelności będących bankami oraz próby zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności - w Urzędzie Skarbowym w [...]. Ponadto postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Spółka złożyła zażalenie na postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektora Izby Celnej w [...] nr [...] umarzające jako bezprzedmiotowe postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, w oparciu o przepis art. 35 § 1 u.p.e.a., prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] z wnioskiem o zmianę tegoż postanowienia poprzez jego uchylenie. Postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 77 k.p.a., poprzez wydanie rozstrzygnięcia nie uwzględniając całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, - art. 124 § 2 k.p.a., poprzez wydanie postanowienia nie zawierającego prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego, - art. 105 k.p.a., poprzez umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego na skutek błędnej wykładni art. 33 u.p.e.a. polegającej na uznaniu, że zobowiązany może złożyć zarzut tylko raz w toku postępowania egzekucyjnego, - art. 105 k.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie polegające na umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego w sytuacji gdy organ nie rozpatrzył żądania spółki. W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że organ egzekucyjny wydając kwestionowane postanowienie dokonał błędnej wykładni art. 33 u.p.e.a. uznając, że zobowiązana może złożyć zarzut do tytułu wykonawczego tylko raz w toku postępowania egzekucyjnego. Z treści tego przepisu nie da się wyinterpretować zakazu ponownego składania zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny powinien zakaz ten w uzasadnieniu prawnym postanowienia opisać, a nie umarzać postępowanie jako bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania w postępowaniu egzekucyjnym jest dopuszczalne wyłącznie wtedy gdy dalsze prowadzenie tego postępowania pozbawione jest celu. W sprawie sytuacja taka nie ma miejsca, gdyż organ nie ustosunkował się do zgłoszonego w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dopiero prawomocne rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie zarzutu z dnia [...] lutego 2014 r. uprawnia organ do umorzenia niniejszego postępowania. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w [...] podał, że po dokonaniu analizy stanu faktycznego, podejmując rozstrzygnięcie w zakresie wykładni prawa zważył, co następuje: zgodnie z art. 105 § 1 w związku z art. 126 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję (postanowienie) o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2004 r., sygn. akt IV SA 3439/02). Powyższe należy odnieść odpowiednio do postępowania egzekucyjnego, w którym wprawdzie nie rozstrzyga się o indywidualnych uprawnieniach lub obowiązkach, a jedynie podejmuje czynności zmierzające do wykonania określonego obowiązku. Istota konstrukcji bezprzedmiotowości jest jednak taka sama, jak w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1988/2008). W sprawie organ egzekucyjny nie mógł merytoryczne rozpoznać wniosku spółki z dnia [...] lutego 2014 r. w zakresie żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w oparciu o przepis art. 35 § 1 u.p.e.a., prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]. Tym samym organ egzekucyjny był zobligowany do zakończenia wywołanego tym wnioskiem postępowania bez merytorycznego rozpoznawania sprawy w tym zakresie. Zarzut w postępowaniu egzekucyjnym stanowi swoisty środek zaskarżenia. Odwołanie w postępowaniu orzekającym można składać z każdego powodu (art. 128 k.p.a.), zarzuty - tylko z przyczyn taksatywnie wymienionych w art. 33 u.p.e.a. Składa się je tylko wówczas, gdy naruszono istotne zasady postępowania egzekucyjnego lub gdy egzekucja jest niedopuszczalna. Organ egzekucyjny nie rozpatruje sprawy od strony merytorycznej, wówczas bowiem stałby się kolejną instancją (strona mogła przecież podnieść zarzuty dotyczące meritum sprawy w postępowaniu przy wydawaniu decyzji nakładającej obowiązek). Powstanie prawa do wniesienia zarzutów jest związane z doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego zaopatrzonego w klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej (w wypadku egzekucji obowiązków wynikających z orzeczeń sądowych wystarcza odpis orzeczenia sądowego), a także zawiadomienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego (w przypadku zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego). Istotny jest tu fakt, że termin do wniesienia zarzutu wynosi 7 dni od czynności doręczenia (na urzędowych drukach znajduje się pouczenie). Termin ten ma charakter terminu zawitego, a więc jego niedochowanie powoduje nieważność czynności prawnej (wniesienia zarzutów). W sprawie tytuł wykonawczy z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] wraz z zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, doręczono spółce w dniu [...] stycznia 2014 r. wobec czego termin do złożenia zarzutów minął w dniu [...] stycznia 2014 r. Wprawdzie spółka pismem z dnia [...] stycznia 2014 r., złożyła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego wskazując na wniesienie odwołanie od decyzji z dnia [...] listopada 2014 r., to jednak zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, z uwagi na niekonstytucyjność art. 89 § 1 pkt 2 u.g.h., został złożony dopiero kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2014 r., a więc po terminie otwartym do złożenia zarzutów. Dyrektor Izby Celnej w [...], mając na uwadze treść tego pisma rozpatrzył je jako wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 35 § 1 u.p.e.a. i jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego składany w trybie art. 59 u.p.e.a. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 77 k.p.a., poprzez wydanie rozstrzygnięcia nie uwzględniającego całości materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz naruszenia art. 124 § 2 k.p.a., poprzez wydanie postanowienia nie zawierającego prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Organ egzekucyjny zawarł w kwestionowanym postanowieniu wystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne, wyjaśniając motywy swojego rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa oraz okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy. Również bezpodstawny jest zarzut naruszenia przepisu art. 77 k.p.a. z uwagi na nie uwzględnienie faktu, że spółka kwestionuje, w trybie odrębnych postępowań, zasadność decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...], która stanowi podstawę prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Spółka nie powołuje się w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. na kwestionowanie, w trybie odrębnych postępowań, zasadności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...], jako przesłanki uzasadniającej zawieszenie postępowania egzekucyjnego toteż organ egzekucyjny nie jest zobligowany do ustosunkowania się do powyższych okoliczności. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w [...] postanowił zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. W skardze spółka domagała się uchylenia powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, oraz zasądzenia na swoją rzecz od organu odwoławczego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., na skutek błędnej wykładni przepisu art. 33 u.p.e.a., polegającego na uznaniu, że zobowiązany w toku postępowania egzekucyjnego uprawniony jest do jednokrotnego złożenia zarzutu do tytułu wykonawczego, - art. 77 k.p.a. , poprzez wydanie rozstrzygnięcia nie uwzględniając całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, - art. 124 § 2 k.p.a., poprzez wydanie postanowienia nie zawierającego prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego, - art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 k.p.a., poprzez wydanie postanowienia, które zezwala organowi egzekucyjnemu na umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego w sytuacji, gdy pierwotne żądanie strony nie zostało w ogóle rozpatrzone. Uzasadniając skargę spółka przedstawiła następującą argumentację prawną. Wydając zaskarżone postanowienie organ egzekucyjny nie wywiązał się z obowiązku nałożonego na niego zgodnie z treścią art. 77 k.p.a. Organ nie uwzględnił faktu, że na drodze osobnych postępowań, zobowiązana kwestionuje zasadność decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...], która stanowi w niniejszej sprawie podstawę do dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Spółka złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, jak również skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu mające na celu uchylenie postanowień Dyrektora Izby Celnej w [...] o rzekomym uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...]. Postępowanie egzekucyjne wszczęte pismem z dnia [...] lutego 2014 r. nie powinno być umarzane na tym etapie sprawy. Rozstrzygnięcie takie mogłoby zapaść dopiero po prawomocnym zakończeniu się wszystkich postępowań wpadkowych. Zgodnie z art. 124 § 2 k.p.a., postanowienie wydane przez organ administracji publicznej musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne w przypadku, gdy postanowienie to podlega zaskarżeniu bądź poprzez zażalenie albo skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ ograniczył się do streszczenia stanu sprawy, sugerując jakoby wystarczało to za uzasadnienie podejmowanych przez niego rozstrzygnięć. Działanie takie ogranicza konstytucyjne prawo do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organy administracji publicznej. W sprawie zobowiązana złożyła w dniu [...] lutego 2014 r. zarzut do tytułu wykonawczego. Organ odwoławczy rozpatrując to pismo dokonał nieprawidłowej wykładni art. 33 u.p.e.a. uznając, że spółka może złożyć zarzut do tytułu wykonawczego tylko raz w toku postępowania egzekucyjnego. Z treści przepisu art. 33 u.p.e.a. nie da się wyinterpretować normy prawnej. Zgodnie z treścią art. 105 1 k.p.a. postępowanie administracyjne podlega umorzeniu wtedy, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W sprawie sytuacja taka nie ma miejsca, gdyż organ nie ustosunkował się do zgłoszonego w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dopiero prawomocne rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie zarzutu z dnia [...] lutego 2014 r. uprawnia organ do umorzenia niniejszego postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Sąd stwierdza, że spółka złożyła wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, które już wcześniej zostało zawieszone. Nie było więc podstaw do ponownego zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a. Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez organ egzekucyjny w związku ze złożonym przez spółkę pismem z dnia [...] lutego 2014 r. zatytułowanym "zarzut do tytułu wykonawczego". W piśmie tym spółka , powołując się na art. 35 § 1 u.p.e.a. wniosła o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, w sytuacji. Tymczasem postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Sąd stwierdza, że do powyższego stanu faktycznego z mocy art. 18 u.p.e.a. mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a. Zaskarżona decyzja prawidłowo wydana została na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. W osądzanej sprawie postępowanie wywołane wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. o zawieszenie , jak się okazało, już zawieszonego postępowania egzekucyjnego , było bezprzedmiotowe. W związku z powyższym organ egzekucyjny nie mógł tego rozpoznać wniosku, natomiast był zobowiązany do zakończenia postępowania bez merytorycznego rozpoznawania sprawy. Sąd nie uznaje za trafny zarzut naruszenia art. 138 § 1 k.p.a. na skutek błędnej wykładni art. 33 u.p.e.a. Zarzutów nowych spółka nie może podnosić w toku postępowania odwoławczego. Brak jest podstaw prawnych do rozpatrywania zgłoszonego przez spółkę po raz pierwszy w piśmie złożonym w dniu [...] lutego 2014r. a zatytułowanym "Zarzut do tytułu wykonawczego" zarzutu niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, z uwagi na niekonstytucyjność art. 89 § 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych (dalej: "u.g.h."). Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią środek zaskarżenia przysługujący jedynie zobowiązanemu. Wyłączne prawo zobowiązanego do wniesienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej przesądza o tym, że organ nie ma obowiązku z urzędu badać, czy w sprawie wystąpiły podstawy do sformułowania innych zarzutów niż zarzuty zgłoszone przez zobowiązanego ( wyrok z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1151/07). Mogą zostać one wniesione w terminie 7 dni od doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego. Są środkiem zaskarżenia możliwym do zastosowania jedynie w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Nadto mogą być wniesione tylko z przyczyn wyszczególnionych w art. 33 u.p.e.a. Zdaniem sądu po upływie siedmiodniowego terminu do zgłoszenia zarzutów nie mogą być przez zobowiązanego uzupełnione ani nie mogą być wnoszone nowe zarzuty. Organy podatkowe związane są granicami zarzutów wniesionych w terminie zakreślonym ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W orzecznictwie i piśmiennictwie ustabilizował się pogląd, że postępowanie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym może toczyć się jedynie w ramach nakreślonych przez zgłaszającego te zarzuty w terminie otwartym na ich zgłoszenie (patrz: m. in. wyroki NSA z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1435/10, LEX nr 1113603; z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt II FSK 407/10, LEX nr 954961; z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FSK 474/10, LEX nr 1068722). Sąd wskazuje, że organ II instancji prawidłowo nie rozpatrywał nowego zarzutu dotyczącego niedopuszczalności egzekucji administracyjnej. W sprawie termin do złożenia zarzutów w trybie art. 33 u.p.e.a. minął w dniu [...] stycznia 2014r. Skarżąca w doręczonym jej tytule wykonawczym z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] o terminie i o podstawach, na których mogą być wniesione zarzuty, została pouczona poprzez przytoczenie w treści art. 33 u.p.e.a. Tytuł wykonawczy wraz z zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem ([...] S.A. w [...]), został doręczony spółce w dniu [...] stycznia 2014r. Spółka pismem z dnia [...] stycznia 2014 r., złożyła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, jednak zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, z uwagi na niekonstytucyjność art. 89 § 1 pkt 2 u.g.h. , został złożony dopiero kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Sąd nie podziela zarzutu naruszenia art. 77 § 1 oraz art. 124 § 2 k.p.a. Zdaniem sądu ustalenia faktyczne poczynione niniejszej sprawie były wystarczające dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego względem Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada prawnym przesłankom uznania go za prawidłowe. Sądowi z urzędu wiadomo z wyroku z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. I SA/Po 274/14 , że postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] dotyczy niezapłaconej przez spółkę kary pieniężnej nałożonej decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], od której odwołanie spółki zostało uznane wniesione z uchybieniem terminu, co zostało potwierdzone powyższym wyrokiem. Dlatego sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.