I SA/Po 536/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w skardze na powyższą decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne wymienione w art. 62 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." stojące na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku. Precyzując okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spółka wskazała na fakt braku jednolitego orzecznictwa organów celnych. Wskazała również na podobieństwo niniejszej sprawy do szeregu spraw rozpoznawanych przez sąd, w których to zapadły wyroki uchylające zaskarżone decyzje wraz z poprzedzającymi je decyzjami organów pierwszej instancji. Podkreśliła , że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Obecnie wobec spółki toczą się liczne postępowania dotyczące wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Spółka ponosi duże straty, nie tylko wskutek nieosiągania planowanych zysków ( wskutek j zatrzymania urządzeń przez urzędy celne), ale także ponosi straty finansowe. Uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 Kodeksu Karnego Skarbowego nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy sytuację finansową spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. W świetle powyższego spółka zasługuje na tymczasową ochronę polegającą na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie przepisów będących podstawą wymierzenia spółce kary pieniężnej. Spółka zwróciła także uwagę, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Dodała, iż chodzi tu o szkodę grożącą nie tylko spółce , ale i Skarbowi Państwa w związku z wypłatą kar w razie przegrania w sądzie. Ponadto spółka wymieniła postanowienia innych sądów administracyjnych w tożsamych przedmiotowo sprawach, w których wstrzymano wykonanie zaskarżonych decyzji. Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Treść powyższych przepisów wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach uznania przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. W związku z tym strona , dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi we wniosku uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Sąd dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, musi oprzeć się na materiale dowodowym przedstawionym przez stronę, która jest zobowiązana nie tylko do wskazania przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości zachodzą. Nie jest wystarczające samo przekonanie , że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej strony nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd stwierdza, że spółka nie wykazała konkretnych okoliczności, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej istotną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Spółka uzasadniła swój wniosek wskazując, że ponosi duże straty finansowe, nie osiągając planowanych zysków wskutek zatrzymania urządzeń do gier przez urzędy celne, a uiszczenie kar pieniężnych dodatkowo pogorszy sytuację spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Poza jednak tymi ogólnymi stwierdzeniami nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności, odnoszących się do jej aktualnej sytuacji finansowej, ani nie przedstawiła żadnych dokumentów źródłowych, z których wynikałaby jej faktyczna sytuacja jako podmiotu gospodarczego. Nie podała także, jakie postępowania są prowadzone z udziałem spółki i na jakim znajdują się etapie. Nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku argumentacja spółki nawiązująca do szkody grożącej Skarbowi Państwa . Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd ocenia jedynie sytuację spółki pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym nie jest uprawniony do badania kwestii wyrządzenia ewentualnej szkody innemu podmiotowi. Bada wyłącznie skutki wykonania zaskarżonej decyzji przed wydaniem wyroku, a nie skutki ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że na podstawie stwierdzeń spółki nie jest możliwe przyjęcie ustalenia , że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.