I SA/Po 538/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Podatnik w skardze na powyższą decyzję wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest to uzasadnione niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody, a także spowodowania trudnych do odwrócenia i uciążliwych dla niego skutków. Wyjaśnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji czy to przez dobrowolne jej wykonanie czy to przez egzekucję pociągnie za sobą pozbawienie go znacznej części majątku zagrażając podstawom egzystencji jego rodziny oraz doprowadzi do utraty przez niego wszelkich źródeł z których zaspokajane są obecnie elementarne potrzeby życiowe. Skarżący dodał ponadto, że jego postawa w toku postępowania wskazuje na to, że nie będzie podejmował prób zmierzających do udaremnienia wykonania zaskarżonej decyzji w przyszłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona skarżącemu ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody podatnika w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Sąd stwierdza, że skarżący nie uzasadnił przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim nie przedłożył żadnych dokumentów, z których wynika, że jego aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Nie przedłożył żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych, ani odpisów zeznań rocznych podatkowych. Także w aktach sprawy sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, które uzasadniałyby uwzględnienie złożonego wniosku. Skarżący nie wyjaśnił też na czym miałaby polegać szkoda, która w dalszej perspektywie będzie niemożliwa do naprawienia. Sąd stwierdził, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy skarżącego nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd podkreśla, że podczas rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bada "postawy skarżącego w toku postępowania", nie jest to też przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie mogła więc doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji argumentacja skarżącego, że jego postawa w toku postępowania wskazuje, że nie będzie podejmował prób zmierzających do udaremnienia wykonania zaskarżonej decyzji w przyszłości. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.