I SA/Po 54/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 maja 2011r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz odmowy uchylenia czynności dokonanych w toku postępowania egzekucyjnego oddala skargę /-/I. Kucznerowicz /-/M. Bejgerowska /-/M. Skwierzyńska Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, na podstawie art. 59 § 1 pkt 2, 3, 7 i art. 59 § 3 i 4 w związku z art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej powoływana jako u.p.e.a.) odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego [...] z [...] grudnia 2009 r. wobec S. S. i równocześnie odmówił uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wobec zobowiązanego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w związku nieuregulowaniem należności celnych wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Mając na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku, organ egzekucyjny doręczył zobowiązanemu w dniu [...] grudnia 2009 r. za pośrednictwem poczty przedmiotowy tytuł wykonawczy wraz z zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. o zajęciu wynagrodzenia. Doręczenie nastąpiło na podstawie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) w związku z odebraniem przesyłki przez I. S. - żonę dłużnika, która zobowiązała się przekazać ją adresatowi. Dłużnik zajętej wierzytelności pracodawca W. W. L. W. potwierdził odbiór zawiadomienia o zajęciu w dniu [...] grudnia 2009 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. wniesionym za pośrednictwem pełnomocnika strona wystąpiła do organu egzekucyjnego z wnioskiem o umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu powołała : - art. 59 § 4 w związku z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. - ze względu na przedawnienie zobowiązania; - art. 59 § 4 w związku z art. 59 § 1 pkt 3 i art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. z uwagi na określenie obowiązku niezgodnie z treścią orzeczenia Naczelnika Urzędu C. w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. i przepisami kodeksu celnego poprzez błędne wskazanie w tytule wykonawczym wierzyciela organu egzekucyjnego, co skutkuje niedopuszczalnością egzekucji; - art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. z powodu bezprzedmiotowości postępowania. Ponadto zobowiązany zwrócił się o uchylenie na podstawie art. 60 § 1 u.p.e.a. wszelkich dokonanych czynności egzekucyjnych, w szczególności zajęcia wynagrodzenia oraz zwrot wyegzekwowanych kwot. Dyrektor Izby Celnej nie podzielił argumentacji strony i odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego i odmówił uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych. Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik zobowiązanego - pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. złożył zażalenie, w którym wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. w związku z art. 244 ust. 3 kodeksu celnego polegające na nie umorzeniu przedmiotowego postępowania, mimo że egzekwowany obowiązek wygasł na skutek przedawniania; - art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w związku z art. 279 § 1 kodeksu celnego, polegające na nie umorzeniu przedmiotowego postępowania, mimo iż egzekwowany obowiązek został określony w sposób niezgodny z treścią orzeczenia Naczelnika Urzędu C. w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz przepisami kodeksu celnego; - art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. związku z art. 279 § 1 kodeksu celnego, polegające na nie umorzeniu przedmiotowego postępowania, mimo iż egzekucja administracyjna jest niedopuszczalna; - art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., polegające na nie umorzeniu przedmiotowego postępowania, mimo iż z uwagi na przedawnienie egzekwowanego obowiązku, błędne określenie treści egzekwowanego obowiązku oraz niedopuszczalność postępowania egzekucyjnego - stało się bezprzedmiotowe. Ponadto w oparciu o treść art. 60 § 1 u.p.e.a. wniósł o uchylenie wszelkich dokonanych czynności egzekucyjnych, w szczególności zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę oraz zwrot wyegzekwowanych kwot jako nienależnych. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 18, art. 59 § 1 i art. 60 § 1 u.p.e.a., Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego pierwszej instancji w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec S. S., a także odmowy uchylenia czynności dokonanych w toku prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego. Uzasadniając stanowisko Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w sprawie nie doszło do przedawnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym wystawionym na S. S. Analizując kwestię przedawnienia obowiązku objętego przedmiotowym tytułem wykonawczym tj. obejmującego zaległości celne za 2002r. organ nadzoru wziął pod uwagę unormowania wynikające z kodeksu celnego. Przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne z dnia [...] września 2002 r., określił kwotę długu celnego towaru objętego tym zgłoszeniem i powiadomił dłużnika o zarejestrowaniu ogólnej kwoty długu celnego w rejestrze długu celnego. Decyzję doręczono pełnomocnikowi strony w dniu [...] maja 2004 r. Z uwagi na nie rozpatrzenie w terminie odwołania wniesionego przez stronę od powyższej decyzji, w dniu [...] sierpnia 2004 r. nastąpiło wstrzymanie jej wykonania. Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu w dniu [...] maja 2006 r. wydał decyzję nr [...] uchylającą rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w części dotyczącej m. in. wartości celnej towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego, określając je w nowej wysokości. Na wyżej wymienioną decyzję S. S. wniósł skargę do WSA w Poznaniu. Na wniosek strony Sąd postanowieniem z dnia 16 stycznia 2007 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2009r. sygn. akt III SA/Po 549/06 WSA w Poznaniu oddalił skargę dłużnika. Wyrok stał się prawomocny w dniu 29 maja 2009 r. W związku z brakiem wpłaty należności określonych decyzją Naczelnika Izby C. w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. w wysokości zmienionej decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wystawił w dniu [...] grudnia 2009r. tytuł wykonawczy. Wszczęcie egzekucji nastąpiło w dniu [...] grudnia 2009r. z chwilą doręczenia zobowiązanemu przedmiotowego tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu wynagrodzenia. Jak wynika z powyższych okoliczności przedmiotowy dług celny powstał w dniu [...] września 2002 r. tj. z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego. W niniejszej sprawie zarejestrowanie należności wynikającej z długu celnego nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2004r. Dłużnik o tym fakcie został powiadomiony z dniem [...] maja 2004r. Tym samym zgodnie z art. 230 § 4 Kodeksu celnego powiadomienie dłużnika nastąpiło przed upływem trzech lat od dnia powstania długu celnego. Natomiast bieg przedawnienia terminu pięciu lat na dochodzenie należności rozpoczęty ich zarejestrowaniem w dniu [...] kwietnia 2004r. został przerwany w wyniku wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym, co wynikało z art. 242 § 5 Kodeksu celnego. Strona bowiem w dniu [...] czerwca 2006r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2006r. Biorąc pod uwagę powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, iż zarzut strony dotyczący przedawnienia obowiązku wynikającego z przedmiotowego tytułu wykonawczego jest bezzasadny. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu nie podzielił również argumentacji zobowiązanego dotyczącej braku legitymacji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu do występowania w charakterze wierzyciela oraz organu egzekucyjnego w odniesieniu do długu celnego dochodzonego w niniejszej sprawie. W odniesieniu do wątpliwości zgłoszonych przez stronę w zakresie sporządzenia tytułu wykonawczego organ wyjaśnił, że w sposób prawidłowy i we właściwym miejscu wskazano wierzyciela oraz organ egzekucyjny. Ponadto organ nadzoru podkreślił, iż w przedmiotowym tytule wykonawczym obowiązek został określony zgodnie z treścią decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r., która w wyniku złożonego odwołania została zmieniona decyzją Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia dniu [...] maja 2006 r. Tym samym orzeczenie I instancji pozostało nadal w obiegu prawnym i mogło być podstawą do prowadzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się natomiast do żądania strony dotyczącego uchylenia dokonanych czynności na podstawie art. 60 § 1 u.p.e.a. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podkreślił, iż przepis ten ma zastosowanie jedynie w przypadku umorzenia postępowania. Ze względu na fakt, iż egzekucja prowadzona w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. jest w toku i stwierdzono brak podstaw do jej umorzenia, nie można uchylić czynności na podstawie powyższego przepisu. W skardze złożonej pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. skarżący działając przez pełnomocnika wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia wydanego przez organ I Instancji. Nadto wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według przypisanych norm. W uzasadnieniu pełnomocnik oprócz argumentów podniesionych w złożonym wcześniej zażaleniu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a u.p.e.a. zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu rażące naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 Konstytucji RP poprzez stwierdzenie, iż należności celne egzekwowane w postępowaniu prowadzonym przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu nie uległy przedawnieniu. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Sądy administracyjne wyposażone zostały w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia aktu, sąd na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) bada jego zgodność z przepisami prawa. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej, sąd bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania. Uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził, podnoszonych w skardze naruszeń przepisów prawa. Organ egzekucyjny właściwie dokonał subsumcji normy prawa materialnego pod prawidłowo ustalony stan faktyczny, jak również nie naruszył przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie z dnia [...] listopada 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz odmowy uchylenia czynności dokonanych w toku postępowania egzekucyjnego. Postępowanie zainicjowane zostało wnioskiem zobowiązanego o umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przypadki, w których następuje umorzenie postępowania egzekucyjnego zostały szczegółowo uregulowane w art. 59 § 1 u.p.e.a., który zawiera enumeratywny katalog przesłanek stanowiących przeszkodę do dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego, zarówno natury prawnej, jak i faktycznej. Zaistnienie którejkolwiek z nich powoduje obligatoryjne umorzenie postępowania egzekucyjnego. W przedmiotowej sprawie zobowiązany wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego, wymienił jako jedną z przyczyn przedawnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym, tj. oparł się na przesłance wynikającej z § 1 pkt 2 art. 59 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istnieje. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd organu, który stwierdził że w sprawie nie nastąpiło przedawnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym obejmującego zaległości celne za 2002 r. wystawionym na zobowiązanego. Zwrócenia uwagi wymaga fakt, że przedmiotowy dług celny powstał w dniu [...] września 2002 r., tj. z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego, a zatem zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. z 2004 r., Nr 68, poz. 623 ze zm.) w odniesieniu do spraw dotyczących długu celnego powstałego przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej zastosowanie miały przepisy dotychczasowe. Zasadnie organ wziął pod uwagę przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.). Stosownie do przepisów art. 244 pkt 3 Kodeksu celnego dług celny wygasa w wyniku jego przedawnienia. Przepisy dotyczące przedawnienia długu celnego zawarte w kodeksie celnym stanowiły, że: - powiadomienie dłużnika o zarejestrowaniu kwoty należności nie może nastąpić po upływie 3 lat, licząc od dnia powstania długu celnego - art. 230 § 4 kodeksu celnego, - kwot należności można dochodzić w ciągu 5 lat, licząc od dnia, w którym zostały zarejestrowane (art. 242 § 4 kodeksu celnego). Jednakże zgodnie z dyspozycją art. 242 § 5 kodeksu celnego bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany w przypadku: wszczęcia egzekucji lub wszczęcia postępowania karnego, postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe lub postępowania przed sądem administracyjnym. Stosownie do art. 244 pkt 3 w związku z art. 242 § 6 kodeksu celnego w przedmiotowej sprawie dług celny nie wygasł w wyniku jego przedawnienia. W niniejszej sprawie zarejestrowanie należności wynikającej z długu celnego nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2004 r. Dłużnik o tym fakcie został powiadomiony z dniem [...] maja 2004 r. Zgodnie z art. 230 § 4 kodeksu celnego powiadomienie dłużnika nastąpiło przed upływem trzech lat od dnia powstania długu celnego. Natomiast bieg przedawnienia terminu pięciu lat na dochodzenie należności rozpoczęty ich zarejestrowaniem w dniu [...] kwietnia 2004 r. został przerwany w wyniku wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym, co wynikało z art. 242 § 5 kodeksu celnego. Zobowiązany bowiem w dniu [...] czerwca 2006 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2006 r. W przedmiotowej sprawie bieg terminu przedawnienia przerwany wszczęciem postępowania przed sądem administracyjnym rozpoczął się na nowo od dnia [...] maja 2009 r., kiedy to wyrok sądu oddalającego skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2006r. w przedmiocie wartości celnej, określenia kwoty długu celnego i podatku od towarów i usług stał się prawomocny (sygn. akt III SA/Po 549/06 z dnia 28 kwietnia 2009 r. - informacja dostępna w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Za bezzasadny należy zatem uznać zarzut skarżącego dotyczący przedawnienia obowiązku wynikającego z przedmiotowego tytułu wykonawczego. Nie znajduje uzasadnienia podniesiony zarzut dotyczący braku legitymacji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu do występowania w charakterze wierzyciela oraz organu egzekucyjnego w odniesieniu do długu celnego dochodzonego w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 5 § 1 pkt 4 u.p.e.a. organem uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celnego decyzji, postanowień, lub mandatów karnych oraz przyjętych przez naczelnika urzędu celnego zgłoszeń celnych, deklaracji albo informacji o opłacie paliwowej jest właściwy dla tego naczelnika dyrektor izby celnej. W badanej sprawie decyzję stanowiącą podstawę prowadzonej egzekucji wydał Naczelnik Urzędu Celnego w P. Zatem uprawnionym do występowania w charakterze wierzyciela w odniesieniu do należności w niej wskazanych był właściwy dla tego naczelnika Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu. Zgodnie z art. 19 § 1 pkt 5 u.p.e.a., dyrektor izby celnej jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, do których poboru zobowiązane są organy celne na podstawie odrębnych przepisów. W kontekście powyższych przepisów prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, że w odniesieniu do należności dochodzonych w niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu ma jednocześnie status wierzyciela i organu egzekucyjnego. Tym samym Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu działając jako organ egzekucyjny zbadał przedmiotowy tytuł wykonawczy pod względem spełnienia wymogów wynikających z art. 27 § 1 u.p.e.a. i nie stwierdził braków w tym zakresie. W odniesieniu do wątpliwości zgłoszonych przez skarżącego w zakresie sporządzenia tytułu wykonawczego wskazać należy, że prawidłowo i we właściwym miejscu wskazano wierzyciela oraz organ egzekucyjny. Zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych tytułem wykonawczym (k. 12-11) - pieczęć wierzyciela - Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu znajduje się na pierwszej stronie oraz w części D tytułu wykonawczego, gdzie w polu 52 wierzyciel złożył również podpis. Natomiast organ egzekucyjny - Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu został wskazany w polu 7 tytułu wykonawczego. Ponadto nadając klauzulę o skierowanie tytułu wykonawczego do egzekucji organ egzekucyjny w części G w polach 66 i 67 umieścił swoje pieczęcie oraz podpis. Ponadto w przedmiotowym tytule wykonawczym obowiązek został określony zgodnie z treścią decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. (decyzja z dnia [...] kwietnia 2004 r. - k. 5 akt administracyjnych), która w wyniku złożonego odwołania została zmieniona decyzją Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2006 r., ale jedynie w części dotyczącej wartości celnej towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego (decyzja z dnia [...] maja 2006 r. - k. 9 akt administracyjnych). Zatem orzeczenie pierwszej instancji pozostało nadal w obiegu prawnym i mogło być podstawą do prowadzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. W kwestii żądania skarżącego, aby przedmiotowe postępowanie zostało umorzone na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. wskazać należy, iż zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednio zastosowanie przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Oznacza to, że przepisy k.p.a. stosuje się w postępowaniu egzekucyjnym w administracji jedynie w kwestiach nieuregulowanych u.p.e.a.. Zatem powołane przez skarżącego zarówno we wniosku jak i w skardze przepisy k.p.a. jako podstawa umorzenia postępowania egzekucyjnego w administracji nie mają zastosowania. W świetle powyższego zarzut skarżącego wskazujący na rażące naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. poprzez stwierdzenie, iż należności celne egzekwowane w postępowaniu prowadzonym przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu nie uległy przedawnieniu nie znajduje uzasadnienia. Konkludując wskazać należy, że Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydając zaskarżone postanowienie prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, jak również nie naruszył zasad postępowania egzekucyjnego. W tym stanie rzeczy nie można uznać za słuszne zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.