I SA/Po 54/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012r. sprawy ze skargi "G" Sp. z o. o. z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Celnej w P. postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr (...) wydanym na podstawie art. 228 §1 pkt 1, § 2, art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: O.p.) stwierdził niedopuszczalność odwołania "A" sp. z o.o. w N. (dalej: Spółka) od zawiadomienia z dnia (...) lipca 2011 r. Naczelnika Urzędu Celnego w P. znak: (...) o wyrejestrowaniu z Krajowego Rejestru Automatów do Gier (dalej: system "KRAG") automatu do gier o niskich wygranych o nr fabrycznym (...), nr poświadczenia rejestracji (...) . Naczelnik Urzędu Celnego czynności tej dokonał w trybie określonym w §10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) zgodnie z którym, poświadczenie rejestracji traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1 a i 1 b ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz.U. z 1998r. nr 102, poz. 650 ze zm.). Spółka, jak wynika z uzasadnienia postanowienia , w związku z doręczonym zawiadomieniem wniosła do Dyrektora Izby Celnej w P. , pismo nazwane "odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. " z wnioskiem o jego uchylenie i umorzenie postępowania. Jednakże organ odwoławczy uznał, że podstawowym warunkiem dopuszczalności odwołania jest istnienie decyzji organu pierwszej instancji. Do tej kategorii przyczyn niedopuszczalności odwołania można zaliczyć zaskarżenie czynności materialno-technicznej. Wyrejestrowując automat do gier Naczelnik Urzędu Celnego w P. nie wydał decyzji, tylko pismem informującym zawiadomił o dokonaniu tej czynności. W skardze Spółka domagała się uchylenia powyższego postanowienia oraz zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w P. na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 210 § 1 O.p., poprzez jego niewłaściwą interpretację, polegająca na przyjęciu, iż pismo z dnia (...) lipca 2011 r. nie stanowi decyzji administracyjnej (podatkowej), - art. 258 § 2 O.p. poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji - art. 228 § 1 pkt 1 O.p., poprzez jego błędne zastosowania i przyjęciu, iż od decyzji z dnia z dnia (...) lipca 2011 r. Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr (...) , nie przysługuje odwołanie. Uzasadniając odwołanie skargę Spółka wywodziła, jak następuje: pismo Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia z dnia (...) lipca 2011 r., z punktu widzenia treści i skutków prawnych, jest w istocie decyzją administracyjną (podatkową). Zwiera minimum elementów decyzji w postaci: oznaczenia organu administracji, wskazania adresata, rozstrzygnięcia o istocie sprawy oraz podpisu osoby uprawnionej, a z drugiej charakteryzuje się władczością, jednostronnością i podwójną konkretyzacją. Pomimo, iż nie posiada formy "decyzji" (art. 210 § 1 O.p.) to jest decyzją administracyjną, skoro pochodzi od organu administracji, skierowane jest na zewnątrz i w sposób władczy rozstrzyga o prawach i obowiązkach prawnych osób (fizycznych lub prawnych) w sprawie indywidualnej, choćby dla rozstrzygnięcia takiego brak było podstawy prawnej. Stwierdzenie utraty poświadczenia rejestracji (wygaśnięcie) nie jest jedynie czynnością wyłącznie informacyjną albowiem w istocie poprzez tą czynność organ stwierdził wygaśnięcie poświadczenia rejestracji automatu co oddziałuje na prawa i obowiązki spółki. Określenie warunków "poświadczenia rejestracji" automatu w akcie podstawowym wiąże te czynność z automatem, a nie z określonym zezwoleniem. System "KRAG" stanowi wyłącznie wewnętrzną ewidencję mającą ułatwić organom celnym kontrolę ważności poświadczenia rejestracji poszczególnych automatów. Przepisy regulujące działanie tego systemu nie mają charakteru powszechnie obowiązujących wobec czego działanie tego systemu nie może rodzić żadnych skutków. Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i stwierdził, że zarzuty podniesione w skardze są bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 207 § 1 O.p. organ podatkowy w drodze decyzji rozstrzyga sprawę, co do jej istoty, albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że o tym, czy dany akt jest decyzją, przesądza nie jego nazwa, lecz charakter sprawy i treść przepisu będącego podstawą działania organu. (tak: wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., SA 1163/81, OSPiKA 1982, z. 9-10, poz. 169). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w szeregu judykatów wyjaśnił, iż stwierdzenie utraty ważności "poświadczenia rejestracji" powinno przyjąć formę decyzji administracyjnej. Nie jest więc wystarczające przesłanie stronie informacji, że "poświadczenie rejestracji" zostało cofnięte lub utraciło ważność (tak np. w postanowieniu II GSK 1677/11). Zatem zawiadomienie z dnia (...) lipca 2011 r. Naczelnika Urzędu Celnego w P. znak: (...) o wyrejestrowaniu z "KRAG" automatu do gier o niskich wygranych o nr fabrycznym (...) , nr poświadczenia rejestracji (...) ,, jest w istocie decyzją administracyjną. W tej sytuacji odwołanie od tak rozumianego aktu i jest dopuszczalne i prowadzi do konieczności merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. Wobec tego, że zgodnie z art. 223 § 2 O.p. brak pouczenia odnośnie do terminu wniesienia odwołania nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, jako że jest to termin ustawowy (14 dni), który rozpoczyna się od daty ściśle określonej w przepisach – od dnia doręczenie decyzji, przeto brak pouczenia w omawianej decyzji nie może szkodzić Spółce. Ponieważ odwołanie należy uznać za wniesione ze skutkiem prawnym, w dalszym toku postępowania organ odwoławczy powinien odwołanie rozpatrzyć. Dlatego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.