I SA/Po 544/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp. k. w [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Zaskarżona interpretacja indywidualna z dnia [...] stycznia 2017 r. zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wnoszenia środków zaskarżenia i została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] stycznia 2017 r. (k. 28 akt adm.). Wniesienie skargi w rozpatrywanej sprawie zostało poprzedzone wezwaniem w dniu [...] stycznia 2017 r. do usunięcia naruszenia prawa. P. z dnia [...] lutego 2017 r., stanowiące odpowiedź organu na wezwanie, zawierało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia odpowiedzi. Doręczenie powyższego pisma stronie skarżącej nastąpiło w dniu [...] lutego 2017 r. (k. 35 akt adm.). Wbrew pouczeniu skarżąca Spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego, nadała skargę w dniu [...] marca 2017 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (koperta - k. 13 akt sąd.). Skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...] marca 2017 r. (prezentata Biura Podawczego na skardze - k. 3 akt sąd.) i w tym dniu przekazano ją organowi jako mylnie skierowaną bezpośrednio do Sądu (k. 24 akt sąd.). Do organu skarga wpłynęła w dniu [...] marca 2017 r. Tym samym nie został zachowany ustawowy termin do wniesienia skargi. Odpowiadając na skargę organ wniósł m.in. o odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącej Spółki złożył oświadczenie o cofnięciu skargi (k. 54 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Według art. 53 § 1 P.p.s.a., termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 53 § 2 P.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu, pomimo iż zaskarżona interpretacja, jaki i odpowiedź organu na wezwanie zawierały prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał rozstrzygnięcie. Doręczenie stronie skarżącej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło w dniu [...] lutego 2017 r. Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się z dniem [...] lutego 2017 r. i upłynął w dniu [...] marca 2017 r. (niedziela). Przy czym zgodnie z treścią art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tym samym ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadł na dzień [...] marca 2017 r. (poniedziałek). O zachowaniu terminu do wniesienia skargi nie może decydować nadanie skargi w dniu [...] marca 2017 r. bezpośrednio do Sądu, gdyż, jak wskazano powyżej, jest to niezgodne z przewidzianym w art. 54 § 1 P.p.s.a. pośrednim trybem wnoszenia skarg. W takiej sytuacji za datę skutecznego wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień [...] marca 2017 r., kiedy to Sąd skargę nadał do organu. Oznacza to, że skarga wniesiona została po upływie ustawowego terminu. Na marginesie wyjaśnić należy, że w obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. stanie prawnym do art. 53 P.p.s.a. dodano § 4. W myśl tego przepisu termin, o którym mowa w § 1 i 2 art. 53 P.p.s.a., uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Przepis ten jednak, z uwagi na przyjętą w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) zasadę prawa międzyczasowego, nie ma zastosowania do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Do tych spraw stosuje się bowiem przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu dotychczasowym. Sąd wyjaśnia również, że niniejsze postępowanie nie mogło zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w świetle oświadczenia złożonego przez pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi. Zgodnie bowiem z tym przepisem umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte. Powołany przepis odnosi się więc do sytuacji, w której nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje natomiast w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Skutkiem wniesienia skargi po terminie jest to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania. Tym samym niedopuszczalne jest umorzenie postępowania. Wobec powyższego skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., jak w pkt I sentencji. Zwrot kwoty uiszczonej tytułem wpisu zasądzono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w punkcie II.