I SA/Po 549/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-07-13
Skład orzekający: Stanisław Małek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu drugiej instancji utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o oddaleniu zarzutów na postępowanie egzekucyjne jest aktem, którego wykonanie może zostać wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie o oddaleniu zarzutów na postępowanie egzekucyjne nie jest aktem, który podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. W związku z tym nie można udzielić ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania takiego postanowienia.Stan faktyczny
Wnioskodawca W. Ś. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej o oddaleniu zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Wnioskodawca argumentował, że wykonanie postanowienia może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Ś. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. /-/ Stanisław Małek
Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w sprawie oddalenia zarzutów W. Ś. na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
W skardze podatnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, wskazując, iż jego wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
(§ 3).
Postanowienie to może jednak zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie uznania za niezasadne wniesionych przez skarżącego zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zaskarżone postanowienie należy zaliczyć do aktu prawnego, którego nie można wykonać, gdyż nie nakłada ona na skarżącego żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Niemożliwe jest w związku z tym zaistnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony (por. wyroki WSA w Krakowie I SA/Kr 634/08, WSA w Warszawie III SA/Wa 799/05).
Z uwagi na powyższe, postanowiono, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.
/-/ Stanisław Małek
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło