I SA/Po 565/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Po [...] w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej wysokość łącznego zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2018 r. Sąd oddalił skargę [...] na wskazaną w sentencji decyzję. Na wniosek pełnomocnika skarżącej, ustanowionego z urzędu, Sąd sporządził uzasadnienie wyroku i doręczył je adwokat [...] w dniu [...] stycznia 2019 r. (k. 76 akt sąd.). W dniu [...] stycznia 2018 r. wpłynęła do Sądu opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 11 stycznia 2019 r. powyższą opinię doręczono skarżącej w dniu [...] lutego 2019 r., z pouczeniem, że przysługuje jej skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia odpisu opinii. W pouczeniu wskazano również, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym (k. 93 akt sąd.). Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. (nadanym w dniu [...] lutego 2019 r.) skarżąca wniosła o uchylenie i umorzenie decyzji w podatku od nieruchomości. Powyższe pismo zostało potraktowane jako skarga kasacyjna (k. 95 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga kasacyjna [...] jako sporządzona osobiście jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie P.p.s.a. Świadczy o tym zarówno istnienie tzw. przymusu adwokacko–radcowskiego, który oznacza, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 P.p.s.a.), a także doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a.), a także szczególne wymogi dotyczące formy i treści tego środka odwoławczego, o których mowa w art. 176 P.p.s.a. Wskazany przymus adwokacko–radcowski ma charakter nieusuwalny. Oznacza to, że uchybienie wymogowi sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, nie może zostać usunięte w dalszym toku postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy wniesiona przez skarżącą w dniu [...] lutego 2019 r. skarga kasacyjna, pomimo prawidłowego pouczenia w piśmie sądowym z dnia 17 stycznia 2019 r. o konieczności jej sporządzenia przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego (k. 84 akt sąd.) została sporządzona przez nią osobiście. Tym samym skarga kasacyjna zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym przez art. 49 § 1 P.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że złożenie przez pełnomocnika strony wyznaczonego z urzędu do jej reprezentowania opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie rodzi dla tej strony uprawnienia do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 177 § 4 P.p.s.a. złożenie przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i jej doręczenie stronie przez Sąd skutkuje jedynie ponownym rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W trakcie biegu tego terminu strona może ustanowić pełnomocnika z wyboru i wnieść za jego pomocą skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.