I SA/Po 578/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...), nr (...) w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2004r., I, II, III kwartał 2005r., I, II, III, IV kwartał 2006r. i za koszty postępowania egzekucyjnego oraz o umorzeniu postępowania za zaległość w tym podatku za miesiące IX, X, XI 2003r. i za I, II kwartał 2007r. postanawia: 1. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2004r., I, II, III kwartał 2005r., I, II, III, IV kwartał 2006r. oraz za koszty postępowania egzekucyjnego, 2. oddalić wniosek w pozostałej części. /-/ Włodzimierz Zygmont Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego orzekającą o solidarnej odpowiedzialności M. F. jako członka zarządu za zaległości podatkowe Spółdzielni A w podatku VAT za kwartały I, II, III, IV 2004r., I, II, III 2005r., I, II, III, IV 2006r. wraz z odsetkami w łącznej kwocie (...) zł i koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie (...) zł oraz umarzającą postępowanie za zaległość w tym podatku za miesiące wrzesień - listopad 2003r. oraz kwartały I i II 2007r. W skardze na powyższą decyzję podatnik zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podał, że "nie posiada środków pieniężnych, by spłacić zaległość podatkową a przymusowa egzekucja mogłaby doprowadzić do pozbawienia jego rodziny podstawowych środków egzystencji". Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. Wynika z niego, iż wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, trzema córkami, synem i teściową. Żona nie pracuje, gdyż musi się zajmować córką, która jest osobą niepełnosprawną, natomiast dwoje dzieci jeszcze się uczy. Posiada dom o powierzchni 120 m2 na działce gruntu o powierzchni 1,05 ha; nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Osoby pozostające ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym uzyskują tylko wynagrodzenie ze stosunku pracy lub świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Łączny dochód siedmioosobowej rodziny skarżącego wynosi (...) zł (dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, renta z tytułu niepełnosprawności córki, umowa o pracę córki, renta teściowej), natomiast wydatki ok. (...) zł miesięcznie (bez wyżywienia, lekarstw, kosztów utrzymania samochodów marki (...) i (...)). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), 2 wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a., tj. decyzji lub postanowienia, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy) Z powyższego wynika, iż nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., o sygn. FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005). Skarżący przedłożył dokumenty potwierdzające opisaną przez niego sytuację materialną oraz rodzinną. Mając więc na uwadze wysokość zobowiązania podatkowego, kwotę uzyskiwanych przez skarżącego i jego rodzinę dochodów, jak również okoliczność niepełnosprawności córki, należało uznać, iż skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, w postaci pozbawienia rodziny, zwłaszcza niepełnosprawnej córki, środków egzystencji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Włodzimierz Zygmont 3