I SA/Po 58/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. "K." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek. W skardze z dnia [...] października 2011 r. skarżący, działający przez pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż uiszczenie kary pieniężnej w wysokości [...]- złotych przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd jest obowiązkiem, z uwagi na wysokość kary, nadto uciążliwym. Skarżący nie posiada jednorazowo takich środków, a ich zgromadzenie będzie wymagało zaciągniecie zobowiązań i powstanie szkody w sytuacji majątkowej. Natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia strony płynności finansowej, niezbędnej do regulowana należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników (str. 14 skargi - k. 16 akt sądowych). Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu poinformował, iż nie wydał postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w ocenie organu, wniosek strony nie zasługiwał na uwzględnienie (k. 39 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter zamknięty, inne okoliczności (np. sporny charakter należności) nie mogą być brane pod uwagę. Wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w ten sposób, iż brak ochrony tymczasowej doprowadzi do powstania takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" - Wyd. Prawnicze LexisNexis 2006, s. 190 i powołane tam orzecznictwo). Jednakże to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepubl.). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanego wniosku, należy wskazać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji polega na uiszczeniu przez skarżącego orzeczonej kary pieniężnej, natomiast spełnienie świadczenia pieniężnego nie wywołuje, co do zasady, trudno odwracalnych skutków lub szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. W przypadku bowiem ewentualnego uwzględnienia skargi przez Sąd, po uiszczeniu lub wyegzekwowaniu przedmiotowej kary, będzie ona podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 167/11 i postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2011 r. , sygn. akt VII SA/Wa 733/11 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jakkolwiek kwota orzeczonej kary jest obiektywnie wysoka, to jednak skarżący nie wyjaśnił w jaki sposób jej wykonanie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku znalazły się wyłącznie ogólnikowe i nie poparte żadnymi dowodami stwierdzenia o utracie płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącego. We wniosku nie zawarto żadnych danych pozwalających ocenić kondycję finansową skarżącego (np. jego dochodów (straty), wydatków). Skarżący nie przedłożył również żadnych dokumentów, (np. finansowo księgowych), na podstawie których możliwe byłoby dokonanie oceny płynności finansowej jego przedsiębiorstwa. Strona skarżąca winna zatem wskazać poprzez podanie konkretnych faktów, znajdujących potwierdzenie w dokumentach źródłowych, zwłaszcza dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej, że brak tymczasowej ochrony skutkować będzie nieodwracalną szkodą. Niewskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających twierdzenie, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji powstanie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie stanowi przy tym braku formalnego, do którego uzupełnienia należy stronę wezwać w trybie określonym w art. 49 § 1 powołanej ustawy, ale stanowi o braku merytorycznych przesłanek do uwzględnienia wniosku. Przedmiotowy wniosek nie zawiera takiego uzasadnienia i dlatego Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 w/w ustawy.