I SA/Po 581/12

WyrokWSA w Poznaniu2012-10-18

Skład orzekający: Małgorzata Bejgerowska, Włodzimierz Zygmont, Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej, gdy istnieją przesłanki wskazujące na możliwość niewykonania zobowiązania podatkowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej było zasadne, ponieważ zaistniały kumulatywnie przesłanki określone w art. 239b § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej (toczące się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności oraz brak majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej) oraz przesłanka z art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej (uprawdopodobnienie, że zobowiązanie nie zostanie wykonane). Organy podatkowe wykazały uzasadnioną obawę niewywiązania się przez spółkę ze zobowiązań podatkowych.
Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w podatku od towarów i usług. Organy podatkowe uzasadniły nadanie rygoru obawą, że spółka nie ureguluje zobowiązania podatkowego, wskazując na toczące się postępowania egzekucyjne w zakresie innych należności oraz niewystarczający majątek spółki w stosunku do wysokości zaległości. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym zasady dwuinstancyjności i właściwości organu.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant referent stażysta Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2012 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w podatku od towarów i usług za okres od lipca 2007 r. do lutego 2008 r. oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...], na podstawie art. 239b § 1 pkt 1 i 2, § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej: "O.p.", nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] określającej [...] Spółce z o. o. podatek od towarów i usług za okres od lipca 2007 r. do lutego 2008 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie istnieje uzasadniona obawa, że Spółka nie ureguluje zobowiązania podatkowego będącego przedmiotem decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. Stwierdzona okoliczność świadczy o zaistnieniu przesłanki wymienionej w art. 239b § 1 pkt 2 O.p., polegającej na tym, że Spółka posiada majątek (aktywa trwałe) o wartości [...] zł, na co wskazuje sprawozdanie finansowe złożone w Urzędzie Skarbowym za 2010 r. Natomiast, Spółka jest zobowiązana do zapłaty z tytułu ww. decyzji kwoty [...] zł plus odsetki, które wynoszą na dzień wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności kwotę [...] zł. Ponadto, organ wyjaśnił, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wydał decyzje: - w dniu [...] listopada 2011 r. w zakresie podatku od towarów i usług za [...]/2007 r., z tytułu której Spółka jest zobowiązana do zapłaty kwotę [...] zł plus odsetki, które wynoszą na dzień wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności kwotę [...] zł, - w dniu [...] lipca 2011 r. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r., z tytułu której Spółka jest zobowiązana do zapłaty kwotę [...] zł plus odsetki, które wynoszą na dzień wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności kwotę [...] zł, - w dniu [...] lipca 2011 r. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r., z tytułu której Spółka jest zobowiązana do zapłaty kwotę [...] zł plus odsetki, które wynoszą na dzień wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności kwotę [...] zł, - w dniu [...] lipca 2011 r. w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r., z tytułu której Spółka jest zobowiązana do zapłaty kwotę [...] zł plus odsetki, które wynoszą na dzień wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności kwotę [...] zł, od których podatnik złożył odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Nieuregulowane zobowiązania określone ww. decyzjami z dnia [...] lipca 2011 r. objęte zostały tytułami egzekucyjnymi. W zażaleniu z dnia [...] stycznia 2012 r. Spółka wniosła o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania. Strona nie zgodziła się z twierdzeniem organu I instancji, że fakt złożenia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. oznacza brak zamiaru wykonania tej decyzji. Ponadto Spółka zarzuciła organowi podatkowemu posługiwanie się danymi finansowymi aktualnymi na dzień [...] grudnia 2010 r. podczas, gdy postanowienie doręczono stronie w dniu [...] stycznia 2012 r. Strona nie zgodziła się też ze stwierdzeniem organu podatkowego "wyciszania" działalności przez Spółkę wskazując, iż spadek obrotów jest wynikiem kryzysu oraz represyjnego postępowania ze strony Dyrektora [...] i organu I instancji. Zarzuca też, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239, art. 239b § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 O.p. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że wobec Spółki na dzień [...] stycznia 2012 r., tj. dzień wydania postanowienia w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, toczyło się postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] i obejmujących : podatek dochodowy od osób prawnych za 2005 r., podatek dochodowy od osób prawnych za 2006 r., podatek od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2006 r., podatek od towarów i usług za miesiące od maja do sierpnia 2006 r., podatek od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2006 r. Postępowania egzekucyjne w powyższych sprawach były wstrzymane od dnia [...] stycznia 2012 r. ze względu na zbieg egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej w stosunku do ruchomości Spółki. Sąd Rejonowy [...] w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. wydanym w sprawie [...] powierzył łączne prowadzenie egzekucji Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w [...]. Posiadanie przez organ podatkowy wiedzy o prowadzeniu wobec zobowiązanej egzekucji z tytułu należności pieniężnej stanowi, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, ziszczenie się przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 O.p. Ponadto brak majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej, wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia oraz wysokość osiągniętego w poszczególnych latach dochodu, przy tak dużej kwocie zaległości podatkowych oraz związanych z tymi zaległościami odsetek za zwłokę, powoduje istnienie dużego prawdopodobieństwa niewywiązania się przez Spółkę ze zobowiązań, określonych decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Z akt podatkowych wynika, że na dzień [...] grudnia 2010 r. Spółka posiada aktywa trwałe w łącznej wysokości [...] zł, przy jednoczesnym obowiązku zapłaty zobowiązania podatkowego wynikającego z powyższej decyzji w kwocie [...] zł plus odsetki za zwłokę, które wyniosły na dzień [...] stycznia 2012 r., tj. dzień wydania przez organ I instancji postanowienia o nadaniu decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. rygoru natychmiastowej wykonalności [...] zł. Na podstawie sprawozdań finansowych ustalono, że Spółka odnotowała w kolejnych latach zmniejszenie wartości uzyskiwanych dochodów. Zdaniem organu odwoławczego, analiza danych pozwoliła na stwierdzenie, iż w 2008 r. i 2009 r. nastąpił znaczny spadek przychodów w stosunku do przychodów odnotowanych w 2007 r., a mianowicie o kwotę [...] zł w 2008 r. i o kwotę [...] zł w 2009 r. Zysk netto w 2008 r. był niższy od zysku netto w 2007 r. o kwotę [...] zł, natomiast w 2009 r. Spółka odnotowała stratę w wysokości [...] zł. Z kolei w 2010 r. Spółka wykazała w wartości ujemnej przychody, tj. kwotę – [...] zł oraz kapitał własny –[...] zł. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu organ I instancji uprawdopodobnił, że zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od miesiąca lipca 2007 r. do miesiąca lutego 2008 roku, wynikające z decyzji z dnia [...] listopada 2011 r., może nie zostać wykonane. Spółka nie przedłożyła zarówno organowi I instancji jak i organowi odwoławczemu jakichkolwiek informacji mogących świadczyć o tym, że aktualne dane finansowe Spółki wskazują na polepszenie kondycji finansowej Spółki. W skardze z dnia [...] maja 2012 r. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 120 § 1, art. 121 § 1, art. 122, art. 127, art. 187 § 1 art. 191 O.p., - art. 217 § 2, art. 210 § 3 i 4 w związku z art. 219 O.p., - art. 239b § 2 O.p., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała na art. 127 O.p., z którego wynika, że postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne i zacytowała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1336/08, mający potwierdzić obowiązek dwukrotnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, ustalenia stanu faktycznego i wykładni przepisów prawa. Ponadto skarżąca powołała art. 121 § 1 O.p. wskazując, że zgodnie z nim postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy nie rozstrzygnął ponownie sprawy, powtarzając ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji, naruszając tym samym, również art. 239b § 2 O.p. Zdaniem Spółki organ odwoławczy nie odniósł się merytorycznie do zarzutu braku właściwości organu podatkowego, nie dokonując w tym zakresie jakiegokolwiek wyjaśnienia zarówno prawnego jak i faktycznego. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) – dalej: "P.p.s.a." w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, w świetle której sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organ podatkowy I instancji zasadnie nadał rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji. Stosownie do art. 239a O.p. decyzja nieostateczna nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek warunkuje nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej: - musi zaistnieć co najmniej jedna z przesłanek określonych w art. 239b § 1 O.p., - organ podatkowy zgodnie z art. 239b § 2 O.p. musi uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Na podstawie art. 239 b § 1 O.p. decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy: 1. organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2. strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia lub 3. strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości lub 4. okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. W ocenie Sądu zasadnie organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji wydane w przedmiocie nadania nieostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. rygoru natychmiastowej wykonalności. W sprawie zaistniały bowiem przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 oraz pkt 2 O.p., łącznie z przesłanką określoną w art. 239b § 2 O.p. W stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy wystąpiła zatem przesłanka umożliwiająca nadanie nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, bowiem organ podatkowy posiadał informacje, z których wynikało, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych. Posiadanie przez organ podatkowy wiedzy o prowadzeniu wobec zobowiązanej Spółki egzekucji z tytułu należności pieniężnej stanowiło ziszczenie się przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 O.p. Ponadto zgodnie z art. 239b § 1 pkt 2 O.p. strona nie posiadała majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. W kontekście powyższych przesłanek organy podatkowe uprawdopodobniły, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Organ I instancji wskazał jako zagrożenie wykonania decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. na wysokość zobowiązania do zapłaty wynikającego z tej decyzji, tj. [...] zł plus odsetki za zwłokę ([...] zł na dzień [...] stycznia 2012 r.), przy jednoczesnych zobowiązanych Spółki wynikających z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...]. Zaleganie przez Spółkę na duże kwoty z tytułu podatku od towarów i usług łącznie na kwotę [...] zł plus odsetki za zwłokę na dzień [...] stycznia 2012 r. w wysokości [...] zł oraz podatku dochodowego od osób prawnych na łączną kwotę [...] zł plus odsetki za zwłokę na dzień [...] stycznia 2012 r. w wysokości [...] zł, przy jednoczesnym braku majątku Spółki, na którym można by ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, korzystające z pierwszeństwa zaspokojenia - trwałe aktywa Spółki wynoszą [...] zł, rodziło w ocenie organów podatkowych uzasadnioną obawę nieuregulowania tak znacznych kwot. Za bezzasadny uznać należy zarzut skargi dotyczący braku merytorycznego odniesienia się w zaskarżonym postanowieniu do naruszenia przepisów o właściwości organu podatkowego. Na stronie 9 zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił kwestie związane z właściwością organu podatkowego w sprawie nadania decyzji administracyjnej rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ odwoławczy przedstawił stronie, że zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j.. Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.), rygor natychmiastowej wykonalności decyzji jest nadawany przez organ podatkowy, właściwy dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania kontrolnego, reprezentujący Skarb Państwa, który staje się wierzycielem obowiązków wynikających z tej decyzji. Organem podatkowym właściwym dla Spółki na dzień zakończenia postępowania kontrolnego był Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...]. Tym samym, w świetle powyższego przepisu, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] pozostał organem właściwym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., pomimo tego, że dla Spółki od dnia 1 stycznia 2012 r. właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego [...]. Nie sposób zgodzić się z zarzutem naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego wynikającej z art. 127 O.p. Organ odwoławczy rozpoznał bowiem ponownie sprawę rygoru natychmiastowej wykonalności nadanego decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od miesiąca lipca 2007 r. do miesiąca lutego 2008 r. i ponownie rozstrzygnął w tej sprawie. Prowadząc postępowanie w II instancji organ odwoławczy uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na podjęcie rozstrzygnięcia, tym samym nie prowadzano uzupełniającego postępowania dowodowego. Trudno natomiast byłoby, jak żąda tego skarżąca, aby w tym samym stanie prawnym oraz faktycznym sprawy były inne ustalenia organu II instancji i organu I instancji, w przypadku utrzymania w mocy rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy. Jeżeli zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był, zdaniem skarżącej, niepełny bądź poczynione na jego bazie ustalenia nieprawidłowe, strona mogła w trakcie całego toczącego się postępowania uzupełnić akta o dowody, które doprowadziłyby do odmiennych ustaleń w sprawie, aniżeli poczynione przez organy podatkowe. Strona jednak tego nie uczyniła pomimo zapewnienia jej przez organ odwoławczy w trakcie całego postępowania możliwości czynnego w nim udziału. Zgodnie z art. 229 O.p. organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia art. 120 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 217 § 2 i art. 210 § 3 i 4 w związku z art. 219 O.p. Analiza zaskarżonego postanowienia pozwala na stwierdzenie, że rozstrzygnięcie to zostało wydane zgodnie z ww. przepisami. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło