I SA/Po 587/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-12-15

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, gdy skarga, do której dotyczyło prawo pomocy, została odrzucona i stała się prawomocna?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, gdy stało się ono zbędne. W sytuacji, gdy skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem sądu, a następnie prawomocnie utrzymano w mocy postanowienie o odrzuceniu skargi, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych związanych z tą skargą staje się zbędny, co uzasadnia umorzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych), jednak jego wniosek został oddalony, a następnie utrzymano w mocy postanowienie o oddaleniu. Po kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów. Sąd odrzucił skargę, a następnie NSA oddalił zażalenie na to postanowienie, co uczyniło postanowienie o odrzuceniu skargi prawomocnym. W związku z tym, że wniosek o prawo pomocy stał się zbędny, postępowanie w tej sprawie zostało umorzone.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi PB na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżący PB pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł sprzeciw na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Skarżący w odpowiedzi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na postanowienie WSA. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie PB na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie odrzucenia skargi. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym jest prawomocne od dnia [...]. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło