I SA/Po 588/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] maja 2013 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia, gdyż decyzja organu odwoławczego ponownie obarczona jest istotnymi uchybieniami, a egzekucja prowadzona jest z majątku podatnika, co może spowodować niepowetowane straty o charakterze materialnym i niematerialnym . W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do w/w wniosku i wyjaśnił, że zgodnie z pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] [...] w dniu [...] maja 2013 r. uregulowała zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok na kwotę [...] zł wraz z należnymi odsetkami ( tom II, k. 1035 akt administracyjnych ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek złożony w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należy podkreślić, że wspomniany wyżej przepis odnosi się do takich sytuacji, gdy decyzja będąca przedmiotem skargi nie została jeszcze wykonana, a jej wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w powołanym przepisie. Nie ulega również wątpliwości, że to wnioskodawca musi wskazać na okoliczność przemawiającą na rzecz twierdzenia, że powyższe przesłanki zostały spełnione i tę okoliczność wykazać. Tymczasem okoliczność, na którą powołał się w skardze pełnomocnik skarżącej, czyli obawa, że egzekucja może spowodować niepowetowane straty o charakterze materialnym i niematerialnym, nie spełnia tego warunku. Skoro obowiązek został już wykonany, to nie ma podstaw do tego, aby wykonać go ponownie, także w trybie egzekucyjnym. Ponieważ zobowiązanie zostało uregulowane uznać zatem należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest przedmiotu wykonania. W świetle zaś powyższego złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania należy uznać za bezprzedmiotowy. W orzecznictwie wyrażono podgląd, że w sytuacji, w której decyzja została wykonana wniosek o wstrzymanie jej wykonania uznać należy – w świetle przepisów regulujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do sądu administracyjnego - za niemożliwy do uwzględnienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 26/04, publ. LEX nr 1090114.). W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.