I SA/Po 592/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi .... Klubu Sportowego "X" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu miasta postanawia odrzucić skargę. /-/ Maria Skwierzyńska Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga ... Klubu Sportowego "X" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie zwrotu dotacji do budżetu Miasta K.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 sierpnia 2010 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, tj. odpisu z KRS-u, zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo skutecznego doręczenia wezwania w dniu 13 sierpnia 2010 r., strona skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Chodzi przy tym nie o jakiekolwiek braki formalne, lecz o braki istotne, tzn. takie, których nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. A contrario, usunięcie tych braków jest warunkiem skutecznego złożenia skargi do Sądu. W niniejszej sprawie strona nie spełniła wymogu formalnego skargi jako pisma wszczynającego postępowanie sądowe w pierwszej instancji, określonego w art. 215 § 1 P.p.s.a., w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia, która to wartość jest podstawą wyliczenia wysokości wpisu od skargi - do którego uiszczenia strona zostałaby w dalszej kolejności wezwana na postawie art. 220 § 1 zd. II P.p.s.a. – a ponadto nie przedłożyła Sądowi w zakreślonym przezeń terminie dokumentu umocowującego jej przedstawiciela do reprezentowania strony, zgodnie z art. 29 P.p.s.a. Niedopełnienie przez stronę skarżącą powyższych obowiązków uniemożliwia Sądowi nadanie niniejszej sprawie biegu, wskutek czego – na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. - Sąd postanowił, jak w sentencji niniejszego orzeczenia. /-/ Maria Skwierzyńska