I SA/Po 592/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia (...) 2011r. nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. nr (...) z dnia (...) 2011r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008r. W dniu (...) kwietnia 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wydał wobec W. S. decyzję nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008r. Decyzja ta została podatniczce doręczona w dniu (...) kwietnia 2011r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru, na którym widnieje podpis pełnoletniego domownika (matki) W. S. Podatniczka odwołanie od powołanej decyzji nadała na poczcie w dniu (...) maja 2011r. W dniu (...) maja 2011 r. (data stempla pocztowego) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji organu I instancji. Niedotrzymanie ustawowego terminu tłumaczyła swoim przekonaniem, że do 14-dniowego terminu na wniesienie odwołania nie są wliczane dni świąteczne, których w zakreślonym czasie było kilka. Dyrektor izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia (...) czerwca 2011r. nr (...) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...) i stwierdził, że odwołanie od ww. decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu. W treści uzasadnienia wskazał, iż termin do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji (tj. 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie) upływał z dniem (...) maja 2011 r. Mimo, że w decyzji podatniczka została prawidłowo pouczona o przysługującym prawie do wniesienia odwołania oraz terminie na dokonanie tej czynności, odwołanie nadała w dniu (...) maja 2011r., a zatem z uchybieniem terminu oznaczonego na dokonanie tej czynności. Na powyższe postanowienie W. S. złożyła skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia (...) czerwca 2011r. (w skardze wskazano błędnie na "decyzję z dnia (...) czerwca 2011r." - co podatniczka następnie sprostowała) oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji z dnia (...) kwietnia 2011r. - nie podając jednak podstawy prawnej ani uzasadnienia tego wniosku. W uzasadnieniu zarzutów skargi strona podniosła, że w pouczeniu o możliwości złożenia odwołania od decyzji organu I instancji nie wskazano art. 12 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 - ze zm. - dalej: O.p.), który to określa w sposób wyczerpujący i dokładny zasady obliczania wymaganych terminów, co odnosi się również do możliwego czasu jaki miała skarżąca na złożenie odwołania. A zatem, zdaniem podatniczki, pouczenie jest niekompletne i nie informuje zainteresowanego w sposób wyczerpujący o możliwościach działania w danym postępowaniu, mimo ustawowego obowiązku udzielania należytej informacji dotyczącej danej sprawy. Brak ww. przepisu w pouczeniu spowodował błędne przekonanie, że do 14-dniowego terminu nie są wliczane dni ustawowo wolne od pracy. Podatniczka wskazała ponadto, iż decyzja organu I instancji nie została odebrana przez nią osobiście a więc miała ona faktyczną możliwość zapoznania się z korespondencją dopiero w terminie późniejszym. Skarżąca podniosła również, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania było niewielkie, gdyż wynosiło zaledwie 1 dzień, zaś mając na uwadze decyzję, jaka nakłada na skarżącą obowiązek zapłaty, jest to istotna dolegliwość. Strona podniosła także nową okoliczność faktyczną dotyczącą pogorszenia się jej stanu zdrowia w 2010r. i przebywaniu na zwolnieniu lekarskim w okresie od września 2010r. do kwietnia 2011r. oraz od (...) lipca 2011 r. (kopia zwolnienia lekarskiego załączona do skargi). Dodatkowo skarżąca podniosła, że aktualnie leczy się psychiatrycznie, na dowód czego przedłożyła zaświadczenie lekarskie. Powyższe okoliczności, w opinii skarżącej, spowodowały, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., dalej: ppsa) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach - o których mowa w art. 61 § 3 ppsa możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części - jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza możliwość takiego wstrzymania wykonania. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. J.P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188, a także: Komentarz do art. 61 ppsa, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W niniejszej sprawie skarżąca nie uczyniła niczego poza złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia (...) kwietnia 2011r. oraz przytoczeniem jednego zdania o grożącej znacznej szkodzie "w razie podjęcia działań egzekucyjnych", bez dołączenia dokumentów potwierdzających tą okoliczność. Skarżąca nie wykazała zatem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. W uzasadnieniu, w szczególności nie przedstawiła, jaka jest jej sytuacja finansowa i jakie konkretnie skutki wywołałoby wykonanie decyzji a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, że ogólnikowe wywody w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania aktu (decyzji lub postanowienia), wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. Wymaga podkreślenia fakt, iż strona ma obowiązek wykazać istnienie określonych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu już na etapie składania wniosku. W innym judykacie Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04) wyraził pogląd - który niniejszy Sąd podziela - że w grę musi wchodzić szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd zwraca uwagę, iż w niniejszej sprawie ewentualne późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia sprawy odwróci skutki powstałe w wyniku egzekucji. Sąd zważył, jednak nie podziela, znajdującego wyraz w orzecznictwie poglądu, którego zastosowanie prowadziłoby do braku możliwości wstrzymania wykonania decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. z dnia (...) kwietnia 2010r. już tylko z uwagi na brak jednoczesnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora izby Skarbowej w P. z dnia (...) czerwca 2011r. (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego II OZ 1227/05, czy postanowienie WSA w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 1638/08). Sąd stoi na stanowisku, znajdującym poparcie m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt: II OZ 201/09, iż użyty w treści art. 61 § 3 ppsa zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż Sąd jest uprawniony do wstrzymania na konkretny wniosek strony wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej sprawy. Z uwagi jednak na ww. niewskazanie przez skarżącą istnienia wymaganych przesłanek ustawowych Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.