I SA/Po 601/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi X. X. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r.; postanawia oddalić wniosek. Skarżący wniósł skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z 14 czerwca 2017 r., nr [...], [...] określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. na kwotę [...]zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi [...] zł. W skardze zawarł wniosek ł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W razie nieuwzględnienia tego wniosku wniósł o udzielenie ochrony tymczasowej przez sąd. Skarżący podniósł, że jedynym źródłem jego utrzymania skarżącego i jego rodziny jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza. Branża, w której działa skarżący wymaga ciągłych, dużych nakładów finansowych. Natychmiastowe wykonanie decyzji całkowicie pozbawi skarżącego płynności finansowej i uniemożliwi pokrycie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością, co w rezultacie spowoduje konieczność jej zamknięcia, ewentualnie zaś przeprowadzenia redukcji zatrudnienia. Powyższe skutki będą trudne do odwrócenia, jak również sprzeczne z interesami wielu mieszkańców okolicy wnioskodawcy. Skarżący wskazał również, że jest głównym pracodawcą w rejonie prowadzenia swojej działalności gospodarczej. W ocenie wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, albowiem skarżący robi wszystko, aby kwota wskazana w decyzji była możliwa do opłacenia, po zweryfikowaniu prawidłowości decyzji w postępowaniu sądowym. Zgodne z żądaniem rozpoznanie wniosku pozwoli również na poczynienie niezbędnych oszczędności celem zapłaty podatku w określonej przez organ kwocie. Na 30 kwietnia 2018 r. zysk z działalności gospodarczej skarżącego od początku 2018 r. wynosił [...] zł. Do skargi dołączy rachunek zysków i strat w ujęciu miesięcznym na dzień 30 kwietnia 2018 r. oraz wyciągi z czterech rachunków kredytowych z których wynika, że łączne zadłużenie na tych rachunkach na wskazany ostatnio dzień wynosiło [...] zł. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. postanowieniem z 09 lipca 2018 r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie organu dokumenty przedłożone przez skarżącego są niewystarczające do uznania, że wykonanie decyzji pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrycie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością, a w rezultacie skutkować będzie koniecznością jej zamknięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z uwagi na treść powyższych przepisów sąd stwierdza , że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznacza , że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Skarżący żądając wstrzymania wykonania decyzji, ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków [por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Sąd podkreśla, że wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) wymaga poparcia dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności p.p.s.a. nie przewiduje możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego [tak: postanowienie NSA z 10 grudnia 2013 r., I FSK 2109/13]. Sąd zważył, że skarżący niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków upatruje w następstwach wiążących się z obowiązkiem uregulowania zobowiązania w kwocie określonej zaskarżoną decyzją. Z uwagi na charakter objętego skargą rozstrzygnięcia, wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Tymczasem do skargi dołączył jedynie rachunek zysków i strat pozwalający ustalić dochód skarżącego w okresie od początku do 30 kwietnia 2018 r. oraz wyciągi z rachunków kredytowych pozwalające na ustalenie wysokości zadłużenia. Brak bilansu czy też ewidencji środków trwałych, które umożliwiłaby ustalenie wartości majątku przedsiębiorstwa skarżącego, jak również innego rodzaju dokumentów w postaci chociażby wyciągów z bieżących rachunków bankowych w oparciu, o które możliwe byłoby precyzyjne ustalenie stanu środków pieniężnych. Brak jest również możliwości ustalenia wartości całego majątku jakim dysponuje wnioskodawca. W ocenie sądu powyższe skutkuje brakiem możliwości dokonania oceny czy wykonanie objętej skargą decyzji skutkować będzie uszczerbkiem w środkach obrotowych, powodującym zachwianie płynności w regulowaniu wymagalnych zobowiązań pieniężnych, zagrażającej bytowi działalności gospodarczej skarżącego ( co świadczyłoby o występowaniu w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). W tych okolicznościach sąd , na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.