I SA/Po 605/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wiceprezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz za ciążące na spółce koszty postępowania egzekucyjnego dotyczące zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, marzec, lipiec, sierpień i październik 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. J. B., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. W petitum skargi sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W argumentacji zgłoszonego żądania skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja jest oczywiście niesłuszna, a jej wykonanie może doprowadzić do nieodwracalnych zmian w majątku wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w skrócie: "P.p.s.a.") wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona w sposób wyczerpujący i przekonywujący wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W badanej sprawie skarżący ograniczył się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i lakonicznego stwierdzenia, że decyzja jest niesłuszna, a jej wykonanie może doprowadzić do nieodwracalnych zmian w jego majątku. Tym samym, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, co uniemożliwiło w istocie dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Podkreślenia także wymaga, że strona skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów na poparcie ewentualnych okoliczności, które dotyczyłyby spełnienia przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. i nie przedstawiła też żadnych argumentów wskazujących na zasadność wniosku. Dodatkowo Sąd zauważa, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ubocznie należy także zauważyć, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji