I SA/Po 607/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Gorzan po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na tytuł wykonawczy wystawiony przez Miejski Zarząd Dróg w O. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania postanawia odrzucić skargę. /-/ G. Gorzan Przedmiotem zaskarżenia do sądu jest tytuł wykonawczy z dnia [...] r. wystawiony przez Miejski Zarząd Dróg w O.. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż skarżący traktuje tytuł wykonawczy jak decyzję administracyjną kończącą sprawę. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) jako niedopuszczalna. Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym wystawionym przez wierzyciela, niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 26 § 1 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.; dalej u.p.e.a.), którego treść i nazwę precyzyjnie określono w ustawie (art. 27 u.p.e.a.)). Dokument taki nie został objęty zakresem art. 3 § 2 p.p.s.a., wskazującego możliwe przedmioty zaskarżenia podlegające kontroli sądowoadministracyjnej. Nie ma on bowiem, jak twierdzi skarżący, przymiotów aktu administracyjnego, nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem i nie może podlegać kontroli Sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1- 3 p.p.s.a. Tytuł wykonawczy nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, będąc wyłącznie dokumentem, w którym wierzyciel wnioskuje o wszczęcie egzekucji z wymienionych w tytule należności (pogląd ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych - vide wyrok NSA z dnia 25 października 1996 r., sygn. akt I SAB/Wr, wyrok NSA z 30 czerwca 2000 r., III SA 2165/99, wyrok NSA z 30 października 1998 r., I Sa/Wr 1259/96). Nie jest on także: - aktem lub czynnością opisanymi w punkcie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, stwierdza bowiem jedynie istnienie i wymagalność obowiązku, do wykonania którego ma doprowadzić wszczęte na jego podstawie postępowanie egzekucyjne, natomiast nie ma ścisłego związku pomiędzy istnieniem obowiązku, a wymienionym dokumentem; zresztą, zaskarżenie aktów i czynności wymienionych w punkcie 4 do Sądu musi poprzedzać wezwanie organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.), czego w sprawie nie uczyniono - aktem organów jednostek samorządu terytorialnego opisanymi w pkt 5 i 6 cytowanego artykułu - aktem nadzoru (art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), - bezczynnoścą (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) Skoro zatem zaskarżony dokument nie podlega zaskarżeniu do Sądu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. Natomiast przeciwko tytułowi wykonawczemu, zgodnie z zawartym w nim pouczeniu, przysługuje dłużnikowi prawo wniesienia zarzutów do organu egzekucyjnego (Urzędu Skarbowego w O.) w terminie 7 dni od jego doręczenia. Postępowanie administracyjne, w razie wniesienia zarzutów, jest dwuinstancyjne i musi poprzedzać wniesienie skargi do sądu. /-/ G. Gorzan