I SA/Po 609/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Gorzan po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na upomnienie Miejskiego Zarządu Dróg w O. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania postanawia odrzucić skargę. /-/ G. Gorzan Przedmiotem zaskarżenia do sądu jest upomnienie z dnia [...]r. wystawione przez Miejski Zarząd Dróg w O. wydane na podstawie art. 15 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.; dalej u.p.e.a.). Skarżący wskazał, iż upomnienie jest decyzją administracyjną i wniósł o "jego uchylenie oraz nakazanie organowi administracji przeprowadzenia stosownego postępowania ustalającego istnienie po stronie odwołującego obowiązku, przywołanego w upomnieniu". Skarga podlega, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), odrzuceniu jako niedopuszczalna. Upomnienie jest dokumentem urzędowym, a jego doręczenie - czynnością materialno-techniczną, poprzedzającą - zgodnie z treścią art. 15 § 1 u.p.e.a. - wszczęcie postępowania egzekucyjnego i zastosowanie środka egzekucyjnego, mającą skłonić zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku przed wszczęciem egzekucji. Dokument taki nie został objęty zakresem art. 3 § 2 p.p.s.a., wskazującego możliwe przedmioty zaskarżenia podlegające kontroli sądowoadministracyjnej. Nie ma on bowiem, jak twierdzi skarżący, przymiotów aktu administracyjnego, nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem i nie może podlegać kontroli Sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1- 3 p.p.s.a. Upomnienie nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, będąc wyłącznie dokumentem zawierającym przypomnienie, że dany ustawowy obowiązek nie został wykonany i jego wykonanie będzie realizowane przez organy do tego upoważnione z mocy prawa. Czynność polegająca na skierowaniu upomnienia do zobowiązanego, poprzedzająca możliwość wystawienia tytułu wykonawczego i skierowania do egzekucji należy do obowiązku wierzyciela. Brak przesłania upomnienia jest istotnym uchybieniem w procedurze administracyjnego postępowania egzekucyjnego i jest przesłanką do zgłoszenia zarzutu w trybie art. 33 pkt 7 u.p.e.a., a następnie umorzenia postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. Dokument ten nie jest także: - aktem lub czynnością opisanymi w punkcie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie ma ścisłego związku pomiędzy istnieniem obowiązku, a wymienionym dokumentem; zresztą, zaskarżenie aktów i czynności wymienionych w punkcie 4 do Sądu musi poprzedzać wezwanie organu na piśmie do usunięcia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.), czego w sprawie nie uczyniono - aktem organów jednostek samorządu terytorialnego opisanymi w pkt 5 i 6 cytowanego artykułu - aktem nadzoru (art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), - bezczynnoścą (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) Skoro zatem zaskarżony dokument nie podlega zaskarżeniu do Sądu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ G. Gorzan