I SA/Po 616/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka (spr.) Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 października 2010r. sprawy ze skargi M. O. – N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) na rzecz skarżącej kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu. /-/M. Jaśniewicz /-/St. Małek /-/K. Wolna – Kubicka Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. O. – N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – J. z dnia [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Podczas rozprawy w dniu 7 października 2010 r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę, gdyż w istocie nie chodzi jej o umorzenie zaległości podatkowej, ani o rozłożenie jej na raty. Przedmiotem żądania jest natomiast zwrot nadpłaty w podatku dochodowym i w tym zakresie toczy się odrębne postępowanie przed właściwym organem podatkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) stanowi, iż strona skarżąca może cofnąć skargę, a jej oświadczenie w tym zakresie jest – co do zasady – wiążące dla sądu. Jednocześnie jednak należy zaznaczyć, że cofnięcie skargi podlega kontroli sądu administracyjnego, a strona ma w pewnym stopniu ograniczoną możliwość zrezygnowania z ochrony prawnej w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z powołanym przepisem, sąd musi uznać czynność cofnięcia skargi za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd zważył, iż w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna ze wskazanych wyżej przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi. Biorąc zatem pod uwagę treść wskazanej normy prawnej z art. 60 P.p.s.a. oraz okoliczność skutecznego złożenia przez skarżącą oświadczenia cofającego skargę, zachodzi jedna z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy należało orzec, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji postanowienia. W zakresie zwrotu stronie skarżącej sumy uiszczonego przez nią wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. /-/ M. Jaśniewicz /-/ S. Małek /-/ K. Wolna - Kubicka