I SA/Po 617/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem as. sąd. WSA Maria Grzymisławska - Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] odmówił H. N. (dalej zwanej również skarżącą lub zobowiązaną) zawieszenia prowadzonego względem niej postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy związanej z niezapłaconym podatkiem od nieruchomości oraz opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez Sąd w [...]. Z uwagi na powyższe, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy S. o rozważenie możliwości wystąpienia z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na powyższe wskazany ostatnio organ poinformował, że nie znalazł przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Również w ocenie organu I instancji brak jest przesłanek przemawiających za zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. W tym kontekście powołano się na postanowienia art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.e.a."). Zdaniem organu I instancji przesłanką zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie jest z pewnością wystąpienie do Sądu celem rozstrzygnięcia sprawy. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem skarżąca wniosła na nie zażalenie. W zażaleniu zobowiązana podniosła, że tytuły wykonawcze na podatek od nieruchomości oraz podatek rolny zostały sfałszowane przez pracownicę Gminy Miasta S.. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ II instancji podzielił stanowisko, że w świetle postanowień art. 56 § 1 u.p.e.a. brak jest podstaw do zawieszenie prowadzonego względem skarżącej postępowania egzekucyjnego. Wyjaśniono, że załączone przez skarżącą kserokopie decyzji i nakazu płatniczego dotyczą innych postępowań prowadzonych przez Burmistrza Miasta i Gminy S. i zobowiązań za lata 2002, 2007 i 2008, a niniejsze postępowanie dotyczy zaległości w podatku od nieruchomości i opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi odpowiednio za lata 2014 i 2015. Mimo wezwania ze strony organu II instancji, skarżąca nie wyjaśniła związku załączonych do zażalenia pism oraz postępowania przed Sądem w [...] w sprawie o sygn. akt [...] z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Zaznaczono ponadto, że również wierzyciel nie znalazł przesłanek do zawieszenia postępowania na podstawie art. 56 § 1 u.p.e.a., bowiem tytuły wykonawcze obejmujące zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2014-2015 zostały wystawione na podstawie ostatecznych decyzji ustalających zobowiązania podatkowe. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał również, że podnoszone przez skarżącą kwestie dotyczące użytych sformułowań i ustaleń dokonanych przez wierzyciela nie mogą zostać uwzględnione w postępowaniu odwoławczym dotyczącym wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Wyżej wymienione ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej stanowi przedmiot skargi kierowanej do WSA w Poznaniu. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazuje, że nie zgadza się z treścią zaskarżonej decyzji. Podtrzymano twierdzenia co do sfałszowania dokumentów z Urzędu Gminy S. na podatek rolny oraz podatek od nieruchomości. Do skargi dołączono kopię pisma zatytułowanego "Skarga na czynności urzędnicze", skierowanego do Burmistrza Miasta i Gminy S.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z postanowieniami art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do postanowień art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Sąd administracyjny rozpatrując skargę na decyzję administracyjną zobowiązany jest do ustalenia czy w toku konkretyzacji praw i obowiązków skarżącego na skutek wydania decyzji administracyjnej nie doszło do naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie objętego skargą aktu. Istotą sprawy przedłożonej Sądowi jest instytucja zawieszenia postępowania, która polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek powstania przeszkód w prowadzeniu egzekucji. Zgodnie z przepisami art. 56 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; na żądanie wierzyciela; w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Sąd przychyla się do opinii organu, iż w niniejszej sprawie nie zaszła żadna z ww. przesłanek, która powodowałaby konieczność zawieszenia egzekucji. Skarżąca bowiem wskazała jedynie, że nie zgadza się "z treściami zanotowanymi w "uzasadnieniu" decyzji (...)’, nie podniosła jednak żadnego argumentu dotyczącego zaskarżonego postanowienia. Należy również podkreślić, że dołączone przez skarżącą dokumenty - kserokopie decyzji i nakazu płatniczego - dotyczą innych postępowań, a skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła związku między nimi a sprawą zawisłą przed Sądem. Dodatkowym argumentem ważącym na niekorzyść skarżącej jest fakt, iż nie skorzystała ona z przysługującego jej prawa złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W tej sytuacji, okoliczności podniesione przez skarżącą nie mogą zostać uwzględnione w niniejszym postępowaniu. Z uwagi na powyższe, w oparciu o postanowienia art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), orzeczono jak w sentencji wyroku.