I SA/Po 621/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września 2005 r. do maja 2006 r. oraz od października 2006 r. do grudnia 2006 r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...], określającą w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym za miesiące: wrzesień, listopad i grudzień 2005 r. od stycznia do kwietnia i październik 2006 r., oraz zobowiązanie za miesiące: październik 2005 r., maj, listopad i grudzień 2006 r. Wraz ze skargą podatnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt I FZ 508/13, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Po 621/13, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto podkreślić należy, że termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.), chyba że na skutek złożonego przez stronę wniosku, który uznany zostanie za zasadny, sąd orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Zaznaczyć także należy, że uchybienie terminu do wniesienia skargi wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej merytorycznej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że z akt sprawy wynika, iż próbę doręczenia skarżącemu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], na wskazany przez skarżącego adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 27 marca 2013 r. (pierwsze awizo) i 5 kwietnia 2013 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 15 kwietnia 2013 r. nastąpił jej zwrot do organu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 204a akt adm.). Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Tym samym, w ocenie Sądu, organ zasadnie przyjął, że przedmiotowa decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 10 kwietnia 2013 r. Mając na względzie powyższego stwierdzić zatem należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał z dniem 10 maja 2013 r. Skarga natomiast została nadana przez skarżącego w placówce pocztowej w S. dopiero w dniu w dniu 29 maja 2013 r. (data nadania, koperta, k. 15 akt sąd.), a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., albowiem w ocenie Sądu upłynął on bezskutecznie z dniem 10 maja 2013 r. Godzi się także zauważyć, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został oddalony postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Po 621/13, które następnie, po rozpatrzeniu zażalenia, zostało utrzymane w mocy prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt I FZ 508/13. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.