I SA/Po 622/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Spółka w skardze na powyższą decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest to uzasadnione niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody majątkowej w postaci ogłoszenia upadłości skarżącej. Spółka nie jest w stanie uiścić jednorazowo całej zaległości podatkowej wynoszącej ok. [...] złotych (wraz z odsetkami), gdyż nie posiada obecnie takich środków finansowych. Prowadzone przez nią przedsiębiorstwo przyniosło w 2012 r. zysk netto w kwocie [...] zł, co potwierdza załączony rachunek zysków i strat. Także zyski osiągnięte w latach poprzednich nie pozwoliły na odłożenie kwoty, która wystarczyłaby na jednorazowe uregulowanie zaległości podatkowej. Aby pozyskać środki na zapłatę zaległości podatkowej spółka musi podjąć działania w celu spieniężenia części majątku oraz ściągnąć zobowiązania. Spółka przedstawiła, że zajęcie jej rachunku bankowego spowoduje pozbawienie jej środków finansowych niezbędnych do regulowania własnych wymagalnych zobowiązań, w szczególności wobec pracowników i uniemożliwi prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej. W wyniku zaprzestania regulowania wymagalnych zobowiązań pieniężnych spółka będzie zobowiązana złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości, co z kolei oznaczać będzie utratę źródła utrzymania dla kilkunastu zatrudnionych osób. Zdaniem skarżącej ważny interes publiczny w postaci ochrony miejsc pracy przemawia także za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona stronie skarżącej ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jej sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Sąd stwierdza, że spółka nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku sprowadza się głównie do ogólnych wywodów. Spółka nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, że wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody. Spółka nie podała nawet w przybliżeniu wysokości mogącej powstać szkody. Do wniosku nie dołączyła odpowiednich dokumentów źródłowych, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania spółki. Wprawdzie spółka załączyła do wniosku bilans na dzień [...] grudnia 2012 r. oraz rachunek zysków i strat za okres od [...] stycznia 2012 r. do [...] grudnia 2012 r., ale nie uzasadniają one wstrzymania wykonania decyzji. Spółka nie wyjaśniła też na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, że wśród przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie ma przesłanki ważnego interesu publicznego, na którą powołuje się strona skarżąca. Także same obawy dotyczące utraty możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, czy skutków ewentualnej egzekucji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.