I SA/Po 625/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu [...] października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2004 r. oraz od czerwca do grudnia 2005 r. postanawia odrzucić skargę. Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [..., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], określającą stronie zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. oraz od czerwca do grudnia 2005 r. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia [...] września 2011 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) J. Z. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 12 akt sądowych). Pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu w dniu [...] września 2011 r. powyższego zarządzenia, wpis do dnia dzisiejszego nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady ukonstytuowanej przez art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.), pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to m. in., że Sąd nie podejmuje żadnych czynności związanych z rozpoznaniem sprawy na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. Należy wyjaśnić, że nieuiszczenie wpisu sądowego jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, powstającym dopiero wówczas, gdy skarżący mimo wezwania nie uiści go we wskazanym przez Sąd terminie. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.