I SA/Po 63/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 27 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 16 listopada 2021 r., po rozpatrzeniu odwołania A. W., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z 18 maja 2021 r., określającą wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na rok 2016 r. W postępowaniu tym skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika – adw. A. K.. Decyzję zaadresowano "K. S. [...]" i w dniu 24 listopada 2021 r. odebrał ją A. K. – pełnomocnik pocztowy S. K.. W dniu 23 grudnia 2021 r., reprezentujący skarżącą pełnomocnik – adw. A. K. wniósł do tut. Sądu skargę na ww. decyzję w jej uzasadnieniu m.in. wskazując, że została ona złożona wyłącznie z ostrożności procesowej, ponieważ decyzja nie została mu przez organ podatkowy doręczona. Decyzja SKO została wysłana do adresata "S. K. [...]", który nie jest i nigdy nie był pełnomocnikiem skarżącej. Nie doręczono jej natomiast do pełnomocnika spółki, ani do spółki. Kancelaria [...] S. K. oraz kancelaria [...] A. K. mieszczą się pod tym samym adresem, ale są odrębnymi kancelariami. A. K. odebrał przesyłkę w imieniu adw. S. K., jako jego pełnomocnik pocztowy. Dopiero po otwarciu przesyłki okazało się, że zawiera ona wydaną wobec skarżącej decyzję SKO, którą Kolegium zamierzało doręczyć jej pełnomocnikowi adw. A. K.. Tym samym zaskarżona decyzja nie została skutecznie doręczona i w konsekwencji nie weszła do obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, Kolegium nie podzieliło poglądu pełnomocnika skarżącej, że zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego, uznając jednocześnie zarzuty skargi za niezasadne. W dniu 22 lutego 2022 r., reprezentowana przez pełnomocnika – adw. A. K. spółka wniosła skargę na ww. decyzję SKO. Decyzję tę organ odwoławczy doręczył pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 stycznia 2022 r. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt I SA/Po 199/22. Sąd zważył, co następuje : Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu jest uprzednie otrzymanie przez stronę rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi w ww. terminie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 P.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wniesienie skargi przed prawidłowym doręczeniem decyzji, czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Wobec wynikającego z treści art. 53 § 1 P.p.s.a. wymogu wnoszenia skargi od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, wniesienie skargi do sądu przed doręczeniem ww. decyzji jest bezskuteczne i powoduje jej odrzucenie, albowiem dniem, od którego rozpoczyna się bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, jest następny dzień po dniu, w którym skarżącemu doręczono zaskarżoną decyzję. Należy też przypomnieć, że zgodne z art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"), jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. W niniejszej sprawie decyzja SKO z 16 listopada 2021 r. powinna zostać doręczona pełnomocnikowi skarżącej – adw. A. K., co nastąpiło 24 stycznia 2022 r. Tymczasem spółka skargę zarejestrowaną pod sygnaturą niniejszej sprawy wniosła 23 grudnia 2021 r. W tej sytuacji należy przyjąć, że termin do wniesienia skargi w wyniku wadliwego, a tym samym nieskutecznego pierwszego doręczenia zaskarżonej decyzji adw. S. K. w ogóle nie rozpoczął biegu, ponieważ decyzja ta nie została doręczona skarżącej w sposób zgodny z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej. Zatem z uwagi na stwierdzoną nieskuteczność doręczenia zaskarżonej decyzji przyjąć należy, że dopiero od daty jej doręczenia pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 stycznia 2022 r. zaczął biec termin do zaskarżenia jej do tut. Sądu. Z zachowaniem tego terminu, tj. w dniu 22 lutego 2022 r. skarżąca wniosła kolejną skargę, która została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Po 199/22 i której został nadany bieg. Natomiast wniesienie skargi w dniu 23 grudnia 2021 r. przed skutecznym doręczeniem pełnomocnikowi strony decyzji nie rodzi skutków prawnych (por. m.in. postanowienia NSA z: 4 stycznia 2013 r., I OZ 949/12; 22 maja 2012 r., I OSK 973/12 - dostępne w bazieCBOSA). Z powyższych względów skargę spółki wniesioną 23 grudnia 2021 r. Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.