I SA/Po 64/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] Nr [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych /-/ J. Małecki Wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że sytuacja, w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych przez organ celny w stosunku do jego firmy do momentu wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno-podatkowych, ulega ciągłemu pogorszeniu. "Zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło jemu dalszą działalność i postawiło w obliczu bankructwa, a liczne nieprawidłowości wskazane przez niego w skardze dowodzą o zbyt pobieżnym potraktowaniu przez organ celny, nie tylko podstaw do wydania zaskarżonych decyzji, ale przede wszystkim wskazują na nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa, co w efekcie doprowadziło do wydania decyzji niezgodnie z obowiązującym prawem." Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z synami. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Żona skarżącego nie pracuje i również nie ma żadnego majątku. T. K . podał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący oświadczył, iż koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około 3.000 zł, przy czym mieszkanie, media, RTV, telefon to koszt ok. 1.100 zł, wyżywienie: 1.500 zł, inne opłaty: 400 zł. Na wezwanie z dnia 07 lutego 2007r. T. K. w odpowiedzi z dnia 12 lutego 2007r. wskazał, że jego żona w 2005, jak i w 2006 r. nie osiągnęła żadnego dochodu. Skarżący podał nadto, że ani on, ani też jego żona nie posiadają: samochodu, oszczędności, rachunków bankowych, lokat oraz kont bankowych, skarżący nie ma kredytów bankowych, zarówno on jak i jego żona nie osiągają żadnych dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. T. K. przyznał, że od 31 lipca 2002 r. pomiędzy nim, a jego żoną istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska. Małżonka skarżącego nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna. Na wezwanie z dnia 06 marca 2008r. w odpowiedzi z dnia 11 marca 2008r. T.K. oświadczył, że "mieszkanie, które zamieszkuje należy do jego ojca, powierzchnia mieszkania to 64 m-, koszty miesięcznego utrzymania mieszkania wynoszą 550 zł i pokrywane są z pomocy finansowej otrzymywanej od ojca i teściów. Skarżący przyznał, że "utrzymanie rodziny to wynik pomocy jego ojca i teściów". Strona przedłożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2007, z którego wynika, ze nie osiągnęła w 2007r. żadnego dochodu. Według oświadczenia T.K., również jego żona nie uzyskała w 2007r. dochodu. W ocenie sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżący wykazał, że nie posiada żadnych środków finansowych, z których mógłby pokryć koszty postępowania sądowego. T. K. jak również jego żona nie uzyskują dochodów i nie posiadają majątku, który mógłby stanowić źródło finansowania postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny Wobec powyższego na podstawie art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 3C sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) postanowiono, jak w sentencji. /-/ J. Małecki